Avontuur

De strepen van jouw pyjama
zijn de vegen in mijn bestaan
als de bommen vallen
zal ik door het prikkeldraad gaan
mijn bal achterna
bij jou in een pyjama
warmen bij het gasvuur
samen op avontuur.

Verdoolden

Met de nederlaag
lijkt het begin aangebroken
de bloei lijkt gedoemd
het tijdperk loopt ten einde
de uittocht, de verdrukking
een chaos
het volk verward, verbijsterd
tot op het bot verdeeld
ontbroken aan leiding, bezieling en moed
overtuigende verhalen
gingen de mist in
verloederd, verrommeld, verziekt
vervallen en verwilderd
Angst, onzekerheid en haat aangewakkerd
de tweedeling, de kloof
wordt groter
de afstand neemt toe
overbevolkt en ontvolkt
crisis
een identiteit
wie zijn wij eigenlijk?
In hemelsnaam
in al deze verwarring
de bezem er door,
de beuk er in
maar wie dat willen wagen
plegen verraad
doof, blind
en niet
vrij en vrolijk
zolang deze verblinding en verdoving
voortduren
moet men vrezen
voor de toekomst.

Dit gedicht heb ik gemaakt op de 'Schrap me' manier met een artikel uit de krant. Het gaat over de verkiezingen van 9 juni 2010.

Kerstvakantie

Die vertrouwde geluiden
stiekem mis ik ze
het galmen van de bel
of het geschraap van stoelen.
Ik beleef niet meer zo veel
een boom en oliebollen
voor Kerstmis en oudjaar
Wat heb je er aan?
Ik wacht tot het weer maandag is
omdat ik heel stiekem
school wel een beetje mis.

Overboord met het regeerakkoord

Je hebt vast wel gehoord over de geplande kunstbezuinigingen. Samen met een vriendin heb ik een praktische opdracht (p.o.) voor economie hierover gemaakt. Ik heb er een gedichtje over gemaakt en deze foto hoort daarbij.

Overboord met dat regeerakkoord
er is niets wat ons tegenhoudt
we hebben een heel p.o.
om al die domme plannen gebouwd
we branden het nieuwe kabinet plat
dan zijn we er vast vanaf
want wij zijn het gezeik
over die bezuinigingen helemaal zat!

Op een lieve morgen

Goh, waar zou mijn inspiratie dit keer vandaan komen .....

SCHRADINOVA & ROOM ELEVEN

Je haalt me de woorden uit de mond

Ik wil het je wel vertellen,
maar mijn woorden lopen
zomaar uit mijn mond.
Ik ga ze even achterna
dus het lijkt me beter
als je een andere keer terugkomt.

 

foto= eigen collage voor tekenen

Sneeuw

Het zijn kleine kristalletjes
op je huid
die smelten
als je buiten loopt
met je jas uit.

Fileleed

Als de stemming omslaat in stilte
en ik naar de verte kijk
zie ik dat zwijgen op file lijkt
Je schiet geen meter op
en vlucht met praten in je kop
maar dan spreekt iemand zijn gedachten uit
en rijdt de auto weer vooruit

Een kijkje in mijn gedachten~gedichten~blablabla

Dit is interessant
toen ik mijn rapport in de fik stak
heb ik er een gat in gebrand.

~~

ik heb de kerstboom afgefikt
eigen schuld
hij had te veel stroom gepikt.

~~

Ik stak net een lucifer aan
en ik zweer het je
de vlam leek op een banaan
als betoverd keek ik ernaar
toch jammer,
dat ie aan het einde van het stokje
uit is gegaan.

~~

Ik hou mijn voeten voor de kachel
zo worden mijn sokken heerlijk warm
dat is heel erg lekker
want buiten is het weer alarm.

~~

oh dit is zo lekkere cake
en ook verslavend
hij is op
voordat je  het weet.

~~

Het is van pen en blauw
het is van inkt en ik hou van jou.

~~

de piano speelt zeven nummers zacht
mijn lievelingsnummer gaat hard
en dat is nummer acht.

~~

al zeg je dat je de rector hebt doodgekneld
in vriendschap
gaat het er gewoon om
dat je het vertelt.

~~

Toon Hermans inspireert mij zeer
maar hoe leuk ik hem ook vind
de volgende keer inspireer ik mijzelf graag weer.

~~

ik voel me verschrikkelijk ziek
ik lig met mijn oorwarmers in bed
ik denk dat ik 50 graden koorts heb
ik voel me verschikkelijk
mij zie je de komende tijd nog niet.

~~

ik zette muziek in de huiskamer aan
maar deed die meteen weer uit
toen mijn vader dansen wilde gaan.

~~

Ik kom niet uit studio 100
ik ben niet zoals kabouter Plop
want in plaats van een plopmuts
heb ik oorwarmers op mijn kop
ik kom niet uit studio 100
is de TROS nou helemaal bedonderd.

~~

Nou wat is dit een gek gedicht
bij deze: ik klap het kijkje
in mijn gedachten nu dicht!

Schaduw

Het is ochtend en ik wacht
mijn schaduw moet nog opstaan
maar zonder de zon
wordt het een lange nacht.

Droomland

Ik wacht
mijn haren vliegen door de lucht
ik duik in mijn gedachten
en vlucht.
Ik wacht
wolkjes suiker in de thee
en plastic paardjes in de zee.
Ik wacht
stemmen zingen
vogels die willen beginnen.
Ik wacht
ik wacht op het ontwaken
van de nacht.

Het is weer maandag

Het is weer maandag
dat stond in mijn agenda
en op het absentiebord.
Een leraar begon de les ermee
en een drukke klas, gaf maandag de schuld
roddelmaandag, vroegopstaanmaandag,
zenuwenmaandag, katermaandag.
Elke maandag is wel een klein feest,
maar toch jammer
dat het weekeind al is geweest.

Schooltoneel

Meer dan een nacht
in het licht
voor de mensen
op het podium
genieten
ik heb er zo lang op gewacht.

~~

'Wacht ik zie iemand.'
'Oh daar komen er nog meer.'
'Hé dat is mijn opa.'
' Het is uitverkocht.'
Nog maar vijf minuten
en dan moeten we.
Dan gaan we.
We knallen
we rocken het podium
als een malle!

~~

Première

een vlinder die door mijn gedachten fladderde
langs de laatste herfstbladeren
in de witte wereld
met een barst van verlangen om uit te barsten.

Ingebeeld, voorgesteld
Alles leek onmogelijk
maar het is mogelijk.

Wij, een beeld van sterren
de hemel is klaar
klaar om de sterren van de hemel te spelen.

Op het podium
met zenuwen
en een hart vol barst
om uit te barsten.

Het straalt
van onze sterren
tot onze ogen
van de hemel
tot ons podium.

Het doek gaat open
de lichten gaan uit
de mensen zijn stil.

De barst,
barst eindelijk uit
en onze vlinder
fladdert eindelijk los.

Dit gedicht heb ik gemaakt op de 'schrap me' manier
(http://dichtgezicht.wordpress.com/2010/09/24/schrap-me/)
De tekst die ik heb gebruikt is van mijn lieve blogmaatje Floor: (http://leefjedichter.wordpress.com/2010/12/08/de-droom-wordt-werkelijkheid/)

~~

De kriebels vanuit mijn tenen
ik sta te shaken op mijn benen
de lichten zijn al aan
nog een paar tellen
en ik zal op het podium staan.
We hebben wekenlang geoefend
alleen nu nog even een stresmoment.
Ik haal diep adem en stap het licht in
ongelofelijk, ik heb er zin in!

~~

op het podium staan
daar is geen kunst aan
even je act opvoeren
en weer af gaan.

~~

De première was op donderdag 9 december in de stadsschouwburg de Lawei.

De ingebeelde zieke van Molière

Op mijn lijf geschreven

Het leven is simpel
het leven is makkelijk
nu nog mijn bed uitkomen
was school maar niet zo belangrijk.

Verschrikkelijk

Ik kan NIET dichten
Het lukt NIET
Het gaat NIET
Woorden MOETEN komen
Ik heb inspiratie NODIG
Het komt NIET
Het wil NIET
ALLES gaat mis
Mijn hoofd is LEEG
Mijn pen is STUK
Oh jemig
wat is dichten VERSCHRIKKELIJK!

File in de mist

een sliert
verloren in de verte
de een na de ander ging
ze rijden steeds sneller,
maar de mist haalt ze in.

Dromen in het daglicht

Dromen in het daglicht
zijn verloren in de verte
ik wil ze onthouden,
maar alleen 's nachts
gaan mijn ogen dicht.

Het probleem van koken

Een schort voor mijn buik
ik snij de spekjes en stamp de aardappels.
Ik proef de smaak
en test de combinatie.
Ik snoep wat hier
en snoep wat daar.
Het wekkertje gaat.
Trots roep ik iedereen
want het eten is klaar.
Ik schep op
en wil een hap nemen,
maar ik merk
dat door al dat proeven
mijn eetlust is verdwenen.

Beelden aan zee

In nachten
vlucht ik met mezelf mee
vergeten momenten,
maar nu de zon weer gaat schijnen,
droom ik
over beelden aan zee.

Museum beelden aan zee in Scheveningen

Nachtvluchten

Om twaalf uur is het mooi
dan gaat de telefoon niet meer
dan is het donker
dan is er geen kleur
ik ga even zitten
kijken naar het plafond
lekker een beetje denken
de contouren om me heen vervagen
en ik slaap maar moeizaam in.
inspiratie: interview met Jan Terlouw op de radio

Een paar woorden

een paar woorden
ik hoorde ze
en zomaar stonden ze op papier
flots flats hatseklaps
ik schreef ze op
en ze verschenen er
zomaar een paar woorden.

En dan krijg je dit

mijn gedichtentroep overal verspreid in mijn kamer

Ollebolleke

Gezellig avondje met vriendinnen
we hebben eten, drinken en energie
slapen daar doen we niet aan
we gaan met z'n allen lekker op stap.

We feesten er op los
megameligheid
we stoppen niet met lachen
en liggen de hele avond slap.

Lieve beer

Die eeuwige bevroren glimlach
lieve kraaloogjes en gespreide armen
ze zijn er altijd.
Lieve beer, ik ben nu 16
en soms verlang ik nog terug
naar onze poppenspeeltijd
nu mag het niet meer,
want ik ben al een grote meid.
Dag lieve beer
ik zie je nog wel,
maar samen spelen
dat eindpunt
is inmiddels bereikt.

Chille schooldag

School maakt me vandaag zo blij
want ik heb de eerste vier uren vrij!
En de drie vakken die ik heb, stellen bijna niets voor;
gym, decaan, economie en ik kan weer naar huis door.
Ik lig nu een beetje te dichten op bed
heb net even koffie voor mezelf gezet.
Over een half uur hoef ik pas op de fiets
tot dan toe doe ik voorlopig even helemaal niets!

Amsterdam om 05.30 uur

De straatverlichting is wakker,
maar de stad slaapt.
Een blaadje vliegt over het plein
ik loop rustig rond
en denk na over al die mensen
die nog in dromenland zijn.

Dit gedichtje heb ik inderdaad om 05.30 uur in Amsterdam gemaakt, afgelopen zaterdag. Ik stond op een marktplein waar de marktkramen langzaam opgebouwd werden. Oké, ik geef toe, dit gedicht zou in iedere denkbare stad kunnen spelen, maar ik heb hem gemaakt over Amsterdam.

Ouder

Ik ben 16 en dat is te oud
ik weet dat je uiteindelijk niet met je vader trouwt.
De prinsessenjurken liggen op zolder in een doos
omdat ik jongens boven de barbies verkoos.
Sint-Maarten lopen kan ik niet meer doen
en Sinterklaas stopt ook al nooit meer wat in mijn schoen.
Al die illusies worden me langzaam ontnomen
ze verdwijnen en zullen nooit meer terug komen.
Ik word steeds ouder en ben niet meer klein
toch zou ik wel graag weer eens jong en onschuldig willen zijn.

Tranen

 

Je hebt tranen in alle soorten en maten
ze ontstaan wanneer ze je ogen verlaten
ze zullen over je wangen stromen
en dan nooit meer terug komen.

~~

Mijn tranen vertellen over mijn verdriet
ik huil ze wel, maar voel ze niet.

Moe

Tocht glipt langs mijn benen
ik voel mijn ijskoude tenen.
Het dekbed sla ik oom me heen
en verwarm elke teen één voor één.
Mijn hoofd denkt aan andere dingen
bijvoorbeeld aan dat ik nog met
huiswerk moet beginnen.
Mijn dekbed warmt me helemaal op
van teen tot top.
Die warmte maakt me loom en moe
en al nadenkend vallen mijn ogen
langzaam toe.

Mijn broertje heeft een schaap gered

 

 

Mijn broertje heeft een schaap gered
het beest lag languit op het grasbed.
Mijn broertje rende er vlug naartoe
hij wilde het redden, maar wist niet hoe.
Hij trok aan de poten en aan de vacht
hij probeerde het met al zijn kracht.
Maar het mocht allemaal niet baten
het arme beest ging dood; zou nooit meer blaten.
Uiteindelijk vond mijn broertje een stok
waarmee hij het schaap weer overeind trok.
Als dank poepte het schaap op zijn schoen
dat was het dan, daar kon hij het mee doen.

Vriendje

Dromerige ogen en
dat donkere haar
ik staar er constant naar.
Ik zit als verlamd op mijn stoel
en denk
een vriendje zoals hij
dat is precies wat ik bedoel!
 

De wijzers van de klok

Een lange en een korte
ze springen vrolijk achter elkaar aan
de een telkens een streepje voor
de ander draait een heel rondje door
ze krijgen elkaar wel te pakken
al duurt het moment maar kort,
het gebeurt
wanneer de koekoek
zich twaalf keer uit z'n huisje stort.

Nagellak

www.nailish.wordpress.com voor MEER MEER EN  VEEEEEL MEER!

Slapeloosheid

Ik lig hier gewoon te liggen
mijn rug op het laken
en mijn hoofd op het kussen
de wekker staat naast me op de grond
en ik probeer te begrijpen
waarom Klaas vaak vannacht
niet bij mij langst komt.

Het donker

Ik doe het licht even uit
ik wil voelen hoe het is
wanneer je de stilte kunt horen
en je ogen aan het donker wennen.
Ik wil de krokodil onder mijn bed zien
en genieten van de sterren door het raam.
Ik doe het licht even uit
dan weet ik hoe het voelt
wat iedereen met 'het donker' bedoelt.

Angsten

Ik weet het ook wel
er zit geen monster in de kast.
Ik begrijp het ook wel
er kan geen krokodil onder mijn bed liggen.
Ik geloof het ook wel
er zwemmen geen slangen in de wc.
Ik wil het ook allemaal wel
maar wanneer ik het licht uit doe
zijn die dingen er opeens razendsnel.

Gedichtenfabriek

Ik maak gedichten
met hele zinnen
en met halve.
Ze versieren mijn papier
en lachen me toe.
Ik maak er veel
hele korte
en hele lange.
Ze komen zo makkelijk uit mijn pen
en dat is waarom ik soms denk
dat ik een gedichtenfabriek ben.

De bel

De stemmen op de gang
de voetstappen
ze verraden alles.
De leegte in het lokaal
de galmende stilte
maakt het zichtbaar.
Overduidelijk
de bel is gegaan.

Geschiedenisles

Die zachte stem
die zware tonen
nemen me mee
een wereld vol wonderen
zilvervloten, kaapvaarten,
de woeste zeelui op zee.
Ik voel de wind
zwiepend door mijn haren.
De zilte zeelucht,
ze kriebelt in mijn neus.
De zon brandt op mijn hoofd
en maakt mijn gedachten warm en licht.
De zachte stem
die zware tonen
maken er een eind aan.
Het schip legt aan
terug in het lokaal
en mijn dromen,
zijn geschiedenis.

Gedachteloos

Tuimelen tot aan de grond
draaien in het rond
daar gaan mijn gedachten.
Wat moet ik nu nog denken?
Wat kan ik nu nog denken?
denk denk denk
Ik denk dat ik denk
nee, ik denk niet.
Ik denk diep na
Ik probeer terug te denken
bedachtzaam tast ik af.
Misschien dacht ik ooit te veel
dat mijn gedachten op zijn.
Ik moet iets bedenken
iets wat ik nog nooit heb bedacht
alleen denken is moeilijker dan je denkt;
wie had dat ooit gedacht?

Herfstbladeren

Afgetekend tegen de grijze lucht
vallen ze één voor één
ieder op z'n tijd
of wanneer de wind
ze de boom uit kijkt.
Verkleurd van groen naar geel
en als de wind naar ze blaast
vliegen ze vrolijk in het rond
de laatste bladeren dwarrelen naar beneden
van boven uit de boom tot op de grond.

 

Schimmen in de mist

Hoog boven in mijn ruit
kijk ik over de weilanden uit.
Verwaaide klanken van een gitaar
wapperen met de wind mee door mijn haar.
Een eenzame fietser gaat langs over het pad
kromgebogen terwijl hij tegen te wind in trapt.
Ik probeer iemand te ontdekken in het bos
mijn gedachten lopen daar namelijk los.
Ik verloor ze tijdens mijn wandeling
toen ik in het donker terug naar huis ging.
Ze zwerven nu tussen de schaduwen van de bomen
waar ze tegen wandelaars fluisteren die er langs komen.
Één voor één worden er mensen vermist
ze verdwijnen als schimmen in de mist.
Hoog boven in mijn ruit
lachen mijn gedachten
die domme wandelaars uit.

School

 

Bij geschiedenis staar ik een beetje naar het bord
en probeer niet in slaap te vallen
wanneer de aap langzaam een mens wordt.
Gymnastiek, daar krijg je nog wat beweging,
maar in principe leer je daar ook niets beters
dan de perfecte handbalverdediging.
Wiskunde is verschrikkelijk met al die getallen
het is zo jammer dat je het op het vwo
niet kunt laten vallen.
Bij aardrijkskunde val ik echt in slaap
wat interesseert het mij nou
of een rivier overstroomt in de uiterwaard?
Scheikunde is wel zo'n stom vak
het lijkt allemaal zo simpel,
maar het lukt mij echt niet met gemak.
Op natuurkunde sta ik gemiddeld een drie
daar kan niemand iets aan doen,
want het is gewoon een feit dat ik het antwoord nooit zie.
Ik haal ook geen hoge cijfers op Frans
en dat komt allemaal door het huiswerkcijfer
dat krijgt er elke les weer flink van langs.
ANW daar wil ik niet eens over praten
dat vak voegt echt niets toe
dus wat mij betreft mag school het wel achterwege laten.
Bij Duits wil ik niet eens meer naar binnen,
want wie heeft er in godsnaam bedacht
dat er naamvallen moeten in al die zinnen.
Van Nederlands breng ik niets terecht
het is dan wel mijn moedertaal,
maar in grammatica ben ik heel erg slecht.
Voor maatschappijleer schiet ik altijd in de stress
want als je je huiswerk niet hebt
moet je je melden, na de les.
Op Engels haal ik standaard een twee
dat komt allemaal door die lerares
met haar 'English only day'.
Bij CKV ben je gelukkig creatief bezig
alleen op de een of andere manier
is mijn inspiratie altijd afwezig.
Tekenen daar doe ik helemaal niets voor
en helaas rekenen ze je concentratie
in je cijfer door.
Bij economie staar ik een beetje uit het raam
ik wil wel opletten maar het is veel leuker
om te kijken naar vogels die achter broodkorsten aan gaan.
Biologie wil ik uit mijn pakket schrappen
want het lukt mij echt niet
om ook maar iets van genetica te snappen.
School, daar ga ik niet zo graag naartoe
misschien verklaart dat wel
waarom ik er nooit iets voor doe.
Tot slot wil ik nog even kwijt:
Ik wil wel wat vaker een uurtje vrij
het liefst elke dag acht tussenuren op een rij.

Te laat

Wat moet ik zeggen?
Wat moet ik vertellen?
Is er iets wat ik nog niet weet?
Ik weet alles.
Het is de moeite niet
om iets te zeggen,
want ik weet het.
Daarom hou ik van mezelf
dat wist ik natuurlijk al.
Maar ik zeg het nog maar een keer
Ik kan het nooit genoeg zeggen
want voor ik het weet, is het te laat.
En dat is het nu.
Te laat.
Het spijt mij
dat ik nooit heb gezegd
hoeveel ik voor mezelf betekende.
Nu is het te laat.
Ik kan het niet genoeg zeggen,
maar ik hoor het niet.
Ik hoor niets meer.
Zelfs mezelf niet.

Twijfels

 

Mijn blikt dwaalt in het rond
ik zie krijtstrepen op het bord
en bedenk
dat daar ooit iets belangrijks stond.

Al die dingen die in mijn dromen staan
laat ik dansen door het lokaal
waarna ik toch besluit
dat ik naar haar toe moet gaan.

Ik durf niet zo goed
nog maar drie minuten tot de bel gaat
het moet nu toch echt gaan gebeuren
anders is het straks te laat.

Langzaam pak ik mijn adem
en kijk op zij
ik wil van alles zeggen
maar ze kijkt al naar mij.

Poëzie op de fiets

 

Op de fiets

Ik kijk nog één keer om,
maar ze ziet me niet.
Ze heeft me nooit gezien.
Ik laat mijn trappers draaien
en sla op de vlucht.
Mijn haar wappert in de wind.
Ik denk niet aan haar.
Ik wil niet aan haar denken.
Onbeantwoord.
Ze geloofde me niet.
Ze wilde me niet geloven.
Nu fiets ik hier alleen.
Ik fiets door de bergen en dalen
en probeer zo
mijn eenzaamheid in te halen.

Dictee

Lange en ingewikkelde zinnen
die, niet te vergeten,
met een hoofdletter beginnen.
Zonder blikken of blozen
dicteert ze alles met om de paar woorden
een korte adempose.
Regelwoorden, weetwoorden
ze buitelen één voor één door m'n kop,
maar ik schrijf ze allemaal (hopelijk foutloos) op.
Ik kom even niet op dat ene woord
en raak helemaal uit m'n concentratie
door een jongen die alweer de les verstoort.
Nu ben ik volledig de kluts kwijt
ik gluur heel eventjes opzij
en zie dat mijn buurvrouw net afkijkt bij mij.
Vlug ga ik elke zin nogmaals na
en check of ik geen ernstige fout bega.
Oh, iedere zin eindigt met een punt
dat is net zoiets
wat je zomaar vergeten kunt.
Hopelijk heb ik nu alle moeilijkheden doorzien
en schrijft de lerares straks
boven aan mijn blaadje een dikke tien!

Stapelgedichten

De dag van de waarheid
de schaduw
het onzichtbare licht
op de vlucht
voor de dag van morgen.

Vandaag was het open dag in de openbare bibliotheek in Drachten. Het thema was poëzie en samen met mijn moeder heb ik elke activiteit gedaan. Het was een heerlijke middag!

Er was een wedstrijd die uit drie delen bestond:

• Het maken van een stapelgedicht. Die van mij zie je hier boven. Heerlijk toch, dat je door de bibliotheek loopt en met titels van boeken een gedicht maakt?


• Het raden van luisterboeken. Je kreeg vier korte fragmenten van boeken te horen en dan was het de bedoeling dat je de voorlezer en het boek herkende.


• Poëzie op de fiets. Het maken van een gedicht in een hele mooie riksja die in de bieb stond. De titel of de beginzin van je gedicht moest zijn: 'op de fiets.'

Het stapelgedicht hier onder is gemaakt door een medewerker van de bibliotheek, deze sprak me wel aan.

Schrap me

Floor Veldhuis mijn lieve blogmaatje en klasgenoot, heeft dit gedicht tot stand laten komen. Op haar blog had ze het volgende geplaatst:"Dimitri Antonissen werkt als chef nieuws bij de Belgische krant “Het laatste nieuws”, ‘s avonds pakt hij een viltstift om woorden uit de krant weg te strepen en zo de poëzie uit de artikelen te redden."
[www.leefjedichter.nl]

Betrapt

Vloeiend en snel
mijn pen vliegt over het papier.
Ik hoor de stem van een vriendin:
'Het is fijn om een schrijver te zijn.'
Plots, een hand op mijn papier
'geef dat maar even hier.'
'Nee nee nee meneer!'
en ik pak mijn papier weer.
Hij mag me dan wel betrappen
maar niet me mijn dagboek afpakken.
Ik wil iets anders doen dan huiswerk
zonder dat iemand dat ziet,
maar helaas begrijpen de meeste leraren dat niet.

Verloren stranddag

Arm kind, arm kind
haar haren los in de wind.
De hete zon op haar huid,
niets wat op verdriet duidt.
Ogen met twinkelingen
en tranen vol glinsteringen.
Ze had nog niet in de gaten
dat haar liefde haar had  verlaten.
Kijkend naar haar lege hand,
besefte ze
dat ze alleen was gelaten
alleen op het strand.

Onzeker

Ik kijk er in
mysterieuze bruine ogen.
Ik heb lief
dat weet hij niet.
Ik zwijg
en vertel het hem.
Hij snapt het niet
terugstaren
of snapt hij het wel
knipogen.
Ik kijk er naar
mijn onzekerheid.

Sinterklaas

Het is al september dus bij ons zijn de lootjes voor Sinterklaas 2010 weer getrokken. Ik snap niet waarom we dit jaar zo ontzettend vroeg zijn, maar goed.
Dit lijkt me wel een goed moment om een Sinterklaasgedicht van 2008 hier te plaatsen. Mijn vader heeft het voor me gemaakt, het cadeau was wierook.

Het merkwaardigste dat Sint
in lange tijd ervaren heeft
is een meid van 14 die nog
in de jaren 60 leeft!

Hoe bestaat het toch dat muts
zo de weg is kwijtgeraakt
dat zij ronddoolt in een tijdvak
dat zij nooit heeft meegemaakt!

Kijk haar nou eens gaan: de hippie
kleren shabby, haren los
onderweg (niet naar de kapper)
maar naar de paddo's in het bos!

Sinterklaas is zelf langharig
maar hij wil graag even kwijt
dat hij niet voortdurend omkijkt
en graag meegaat met zijn tijd!

Beste muts, toen was toen
en de muziek van toen was leuk
maar wat moet een jonge meid
zoals jij, met ouwe meuk!

Muts droomt zichzelf een studie
of een baantje in de pop
dat gaat lukken, zegt de Sint
maar geef die oude dromen op!

Neem een voorbeeld aan de Sint
die waait met nieuwe winden mee
kijk, vanavond gaat de Sint
bij Amy Whinehouse op de thee!

(Dat is thee, zegt de Sint, goddank
met een scheutje sterke drank)

Aan mijn lerares

Gebogen over mijn schrift
verberg ik mijn huiswerk
en mijn net bedachte gedicht.
Ik wil niet dat er iemand
zonder te vragen
met zijn neus tussen mijn woorden belandt.
Dus als u dit per ongeluk leest
dan heb ik strafwerk
dan ben ik er geweest.

 

Vriendschap

Vereeuwigd voor altijd
mooi.
Met mijn eigen sleutelbos
teder.
Letters gekrast in het hout
'vriendschap'
om nooit meer te vergeten.

Blikken

Mijn ogen dwalen
ze schieten een meeuw neer
die achter het raam
op broodkorstenjacht was.

Als blikken konden doden.

Mijn ogen schrikken
ze ontmoeten de jouwe
die al lang de mijne zochten
en die nu eindelijk opspringen.

Één blik zegt meer dan duizend woorden.

Mijn ogen kijken terug
onze blikken kruisen
jouw ogen houden ze vast
ik ben dol op jou
en ik zeg het je

zonder blikken of blozen

ik hou van jou.

Lesuur Nederlands

De lerares laat ons werken
zelf werkt ze op haar laptop.
Mijn wangen zijn rood
van het intensieve niets doen.
Het is warm in het lokaal
het getik van schoenen,
het gekraak van een stoel.
Achter het raam vliegen meeuwen
vechtend om elke broodkorst.
Ik zit hier maar
en kijk om me heen.
naar de normale dingen
van een Nederlandse les
en bedenk
dat ik me hier prettig voel.
Na vijf minuten
gaat de bel
iedereen staat op
en weg is mijn gevoel.

 

Bankje

[gallery orderby="title"]

Ik zit hier, alweer.
Op hetbankje
in het bos
met nog steeds
gemiddeld 6 bomen
naast me.
De modder
op mijn schoenen
is geen spat veranderd.
Dankzij dezelfde grassprieten
en de bramentakken
weet ik niet meer
wat ik in het bos
wou vergeten.
Ik zit hier, alweer.
Op het bankje
in het bos
en laat al mijn gedachten
los.

 

Economie huiswerk

Hallo meneer,
ik weet het niet meer.
Zeg meneer,
ik doe het wel voor de volgende keer.
Nee meneer,
ik heb het niet, alweer.
Oh meneer,
dat huiswerk
dat doe ik niet meer.

 

Slapeloosheid

Mijn hoofd zit veel te vol
mijn gedachten slaan op hol.
Mijn ogen zijn zwaar
kwam die slaap nou maar.

Gepest

Ze kijkt voor zich uit
haar losse haar
hangt naar beneden.
De zon valt op haar wang
haar blik maakt me bang.
Ze denkt ergens aan
haar gevoelens gaan maar
ze sluit zich volledig af.
Waarom staat ze daar toch?
Daar leunend tegen de muur?
Ik pak haar hand
ze zegt
'Ik probeer te bedenken
waarom mijn leven er is'.

 

Oorlog

Nooit wil ik me meer zo voelen als toen
die ene dag
die alles veranderde
die dag vol verdriet
iedereen die verloren ging
ze staan allemaal in mijn hoofd geschreven
als ongrijpbare beelden.
Nooit wil ik meer zoiets zien
en toch
bladeren mijn gedachten terug
naar die ene dag
die als een zwarte bladzijde
in mijn herinnering voortleeft.

4 gedichtjes

Soms blader je wel eens door de krant
en kom je dingen tegen
en vind je die wel interessant.
Je knipt ze uit met een schaar,
bedenkt er een gedichtje bij
en klaar.

Dag stad, dag leven
ik ga
ik vertrek
op mijn eigen houtje
op mijn vélo
met de koffer
met de bril.
Dag stad, dag leven
ik ga alles
ergens anders beleven.

dit gedichtje ^ staat in de Doe Maar Dicht Maar bundel 2011

links
rechts
mijn gevoel zegt daarheen
mijn gevoel zegt hierheen
ik weet het niet
ik ook niet
laten we stoppen
laten we op de kaart kijken
we weten het:
rechtdoor

Jouw woorden doen me verdriet,
want ik versta ze niet.
Fluister ze in mijn oor
misschien dat ik ze dan hoor
toe herhaal nog een keer
herhaal het keer op keer en weer
Laat je woorden dansen, klimmen en rollen
tot ze mijn oren uit tollen.
Zeg het nou
zeg
'ik hou van jou'

Onbeantwoord

Opvallen

Bonk bonk bonk
zwaar zijn ze allemaal.
Bonk bonk bonk
gaan ze door het lokaal.

Klik klak klak
hoog zijn ze allemaal.
Klik klak klak
gaan ze door het lokaal.

Stap stap stap
gaan ze door het lokaal.
Stap stap stap
loop gewoon normaal.

 

Draaien
dansen
dollen
mijn jurk
bolt op
bolt tolt rolt
opstijgen
opblijven
mijn armen
zwaaien draaien graaien
zuchtend
vluchtend
los ik op.

Ballon

Als ik mocht vliegen
dan ging ik overal heen,
maar als ik maar één doel mocht kiezen
dan ging ik helemaal nergens heen

Alleen

Ergens diep op de bodem van de zee
lagen zes letters heel alleen.
Ze lagen daar maar
te wachten op iets.
Iets wat ze mee zou nemen
wat ze mee zou nemen naar boven
waar de lucht konden proeven
en de zon konden voelen.

Ze lagen daar maar
als dood en verderf.
Nooit zouden ze licht zien
nooit zouden ze weer gaan leven.
Niemand zou ze ooit vinden.
De letters vormden samen
alleen.

Kus

Geef me je adem,
geef me je lucht.
Jij bent mijn zuurstof,
kus me dan terug.

Slapen gaan

'Er speelt nog een witte gedachte
tussen de bladeren en de maan.
Ik lig nog op iemand te wachten
om samen een droom aan te gaan.
In dromen staan dingen geschreven
en andere dingen gedrukt,
die in het eenvoudige leven
mij nooit zijn gelukt'...

Dit gedicht van Pierre Kemp heb ik nog niet zo lang geleden uit de krant geknipt. Dit gedicht laat me een hele andere kant van dromen zien, en ik wil het graag met iedereen delen.

Nachtmerrie

De muziek staat te luid
mijn ademhaling gaat te snel
de lakens klemmen me vast
gespannen zie ik mijn omgeving veranderen
de zwarte lucht tekent af tegen mijn bleke huid
ik voel het naderen
nog een paar passen
dan slaat de bliksem in
nog een paar passen
dan blijft er niets meer van mij over
nog een paar passen
dan doe ik mijn ogen open.

Pinksterbloemen

 

Mijn verhaal

Afgewezen

Een hard woord,
harder dan alle andere.
NEE!
Gedachten vliegen weg,
al die woorden voor niets.
NEE!
Het is echt gemeend
verloren en verlaten.
NEE!
Tranen blinken
mijn liefde was te veel.

Dierenmanieren

Warm onder mijn wol.
Rustig lig ik te rusten.
Een hand aait mijn huid.
Ik haast me niet.
Ik werk niet.
Ik geniet van mijn tijd.
Spinnend val ik weer in slaap.
Ik rust nog eens lekker uit.

Spiegelbeeld

Zacht ga jij daar.
Lieflijk kijk je op me neer.
Ik zie je vervagen
als stoepkrijt in de regen.
Weg ben jij
opgelost ben ik.

'Kras kras' zegt mijn pen.
'Au, au' doet het papier.
'Liever zachtjes' wil het paper
'Hoe dan?' vraagt mijn pen.
Het papier zucht heel erg diep
en de pen kust het papier.

Mooie woorden

Mooie woorden zou ik willen schrijven,
maar mijn woorden willen niet op het papier blijven.
De woorden zitten in mijn mond,
maar er is er niet één die op papier komt.
Ik zou je van alles willen zeggen,
maar zonder woorden is het niet uit te leggen.
Geef mijn woorden alsjeblieft wat tijd,
misschien komt er dan iets wat je wel begrijpt.

Het bittere kruid

Enkel wat ik hoor
is klotsend water.
Alleen, midden op de plas
samen met het bootje.
Alles lijkt normaal
zo'n zomermiddag roeien.
In de verte fluit een trein
die mensen gaan op vakantie.
De zilveren stip
beweegt tussen de wolken,
die gaat ook op vakantie.
Enkel wat ik voel
is klotsend water
van de tranen in mijn ogen.
Ik hoop
dat ze snel terugkomen
en nooit meer op vakantie gaan.

Vlinders

Ik voel je fluisteren
je adem in mijn buik.
Daar dwarrelt het heen en weer,
alsof het vlinders zijn.
Af en toe ontsnapt er een.
Dan vang jij die op met liefde
en fluistert die weer terug
in mijn buik.