Opening culturele seizoen

Dat was weer een geslaagde opening van het nieuwe culturele seizoen! Het doet me beseffen dat ik al over de helft ben van mijn gemeentedichterschap. Tot en met juni 2014 zal ik Smallingerland nog met poëzie versieren. Laten we dit jaar in gesprek gaan over kunst en cultuur. Ik vind het zo ontzettend leuk om te zien wat er in hoofden van anderen speelt, wat ze mooi vinden en waar ze van genieten.
Leeuwarden wordt de culturele hoofdstad, in Drachten wordt volop verbouwd/gerenoveerd en gedaan aan de Lawei en Meldij, de bibliotheek is al weer een tijdje aan het genieten van de nieuwe uitstraling, het skûtsjejier is nog steeds aan de gang en er komen dit seizoen nog zoveel leuke dingen aan. Dat betekent veel stof om over te praten en van te gaan genieten!

In gesprek

Zoals we deuren open doen
en weer dicht

zoals we wonen in het trappenhuis

omdat we vertellen over gisteren
de dagen, de morgen, de koekjes en de thee

we horen wat op de treden gespreid ligt
kijken naar wat verblijft buiten zicht.

Zoals het licht aan gaat
de gordijnen open

zoals we in ons lichaam wakker worden
en weer gaan slapen

zoals we moeten wonen in het trappenhuis
daar waar we het dagelijkse leven
in bijzonderheden doorlopen.



Lees ook: Open die deur!

Ge woorden

Ik ben dikker geworden
in de zin van het woord.
In mijn stem brak
uit mijn lippen barsten
door dat vele verwoorden
zo was ik geworden.

Lees ook: Je haalt me de woorden uit de mond

Elke helft

Het regent niet.

Fietsers vlagen voor de stad uit
't ruist in de lucht.

Als het weer zich op de helft bevindt.

Trams dralen voor de dag uit
't huist in de lucht.

De zon schijnt nog.

Lees ook: Spiegelweer

Madelief

Laat mij kijken naar de tafel
weerloos en verweerd staat hij te staan.

De restjes van een gum
liggen als rolletjes onschuldig te zijn
je kunt niet alles gummen.

Mijn dochter noem ik later Madelief
omdat zij krassen in het tafelblad had.




Lees ook: Uitzicht met een vooruitzicht

Update

Vandaag mag ik er ook zijn
de dozen uitpakken
vlaggetjes ophangen
en hardop glimlachen.

Schrijfcursus

Hij zei dat de nacht geen lakens heeft
ontkrachtte mijn metafoor voor verstriktheid
niet begrijpend waar voor wie verbeelding is

ik zag duidelijk het realisme,
zijn werkelijkheid helder in twee zinnen.

Hij zag geen daglicht
ontkrachtte mijn hoop voor morgen
niet begrijpend waar voor wie het leven is

ik zag duidelijk het verlangen,
mijn liefde helder in twee zoenen.

Lees ook: Het paradijs