De wijzers van de klok

Een lange en een korte
ze springen vrolijk achter elkaar aan
de een telkens een streepje voor
de ander draait een heel rondje door
ze krijgen elkaar wel te pakken
al duurt het moment maar kort,
het gebeurt
wanneer de koekoek
zich twaalf keer uit z'n huisje stort.

Nagellak

www.nailish.wordpress.com voor MEER MEER EN  VEEEEEL MEER!

Slapeloosheid

Ik lig hier gewoon te liggen
mijn rug op het laken
en mijn hoofd op het kussen
de wekker staat naast me op de grond
en ik probeer te begrijpen
waarom Klaas vaak vannacht
niet bij mij langst komt.

Het donker

Ik doe het licht even uit
ik wil voelen hoe het is
wanneer je de stilte kunt horen
en je ogen aan het donker wennen.
Ik wil de krokodil onder mijn bed zien
en genieten van de sterren door het raam.
Ik doe het licht even uit
dan weet ik hoe het voelt
wat iedereen met 'het donker' bedoelt.

Angsten

Ik weet het ook wel
er zit geen monster in de kast.
Ik begrijp het ook wel
er kan geen krokodil onder mijn bed liggen.
Ik geloof het ook wel
er zwemmen geen slangen in de wc.
Ik wil het ook allemaal wel
maar wanneer ik het licht uit doe
zijn die dingen er opeens razendsnel.

Gedichtenfabriek

Ik maak gedichten
met hele zinnen
en met halve.
Ze versieren mijn papier
en lachen me toe.
Ik maak er veel
hele korte
en hele lange.
Ze komen zo makkelijk uit mijn pen
en dat is waarom ik soms denk
dat ik een gedichtenfabriek ben.

De bel

De stemmen op de gang
de voetstappen
ze verraden alles.
De leegte in het lokaal
de galmende stilte
maakt het zichtbaar.
Overduidelijk
de bel is gegaan.

Geschiedenisles

Die zachte stem
die zware tonen
nemen me mee
een wereld vol wonderen
zilvervloten, kaapvaarten,
de woeste zeelui op zee.
Ik voel de wind
zwiepend door mijn haren.
De zilte zeelucht,
ze kriebelt in mijn neus.
De zon brandt op mijn hoofd
en maakt mijn gedachten warm en licht.
De zachte stem
die zware tonen
maken er een eind aan.
Het schip legt aan
terug in het lokaal
en mijn dromen,
zijn geschiedenis.

Gedachteloos

Tuimelen tot aan de grond
draaien in het rond
daar gaan mijn gedachten.
Wat moet ik nu nog denken?
Wat kan ik nu nog denken?
denk denk denk
Ik denk dat ik denk
nee, ik denk niet.
Ik denk diep na
Ik probeer terug te denken
bedachtzaam tast ik af.
Misschien dacht ik ooit te veel
dat mijn gedachten op zijn.
Ik moet iets bedenken
iets wat ik nog nooit heb bedacht
alleen denken is moeilijker dan je denkt;
wie had dat ooit gedacht?

Herfstbladeren

Afgetekend tegen de grijze lucht
vallen ze één voor één
ieder op z'n tijd
of wanneer de wind
ze de boom uit kijkt.
Verkleurd van groen naar geel
en als de wind naar ze blaast
vliegen ze vrolijk in het rond
de laatste bladeren dwarrelen naar beneden
van boven uit de boom tot op de grond.

 

Schimmen in de mist

Hoog boven in mijn ruit
kijk ik over de weilanden uit.
Verwaaide klanken van een gitaar
wapperen met de wind mee door mijn haar.
Een eenzame fietser gaat langs over het pad
kromgebogen terwijl hij tegen te wind in trapt.
Ik probeer iemand te ontdekken in het bos
mijn gedachten lopen daar namelijk los.
Ik verloor ze tijdens mijn wandeling
toen ik in het donker terug naar huis ging.
Ze zwerven nu tussen de schaduwen van de bomen
waar ze tegen wandelaars fluisteren die er langs komen.
Één voor één worden er mensen vermist
ze verdwijnen als schimmen in de mist.
Hoog boven in mijn ruit
lachen mijn gedachten
die domme wandelaars uit.

School

 

Bij geschiedenis staar ik een beetje naar het bord
en probeer niet in slaap te vallen
wanneer de aap langzaam een mens wordt.
Gymnastiek, daar krijg je nog wat beweging,
maar in principe leer je daar ook niets beters
dan de perfecte handbalverdediging.
Wiskunde is verschrikkelijk met al die getallen
het is zo jammer dat je het op het vwo
niet kunt laten vallen.
Bij aardrijkskunde val ik echt in slaap
wat interesseert het mij nou
of een rivier overstroomt in de uiterwaard?
Scheikunde is wel zo'n stom vak
het lijkt allemaal zo simpel,
maar het lukt mij echt niet met gemak.
Op natuurkunde sta ik gemiddeld een drie
daar kan niemand iets aan doen,
want het is gewoon een feit dat ik het antwoord nooit zie.
Ik haal ook geen hoge cijfers op Frans
en dat komt allemaal door het huiswerkcijfer
dat krijgt er elke les weer flink van langs.
ANW daar wil ik niet eens over praten
dat vak voegt echt niets toe
dus wat mij betreft mag school het wel achterwege laten.
Bij Duits wil ik niet eens meer naar binnen,
want wie heeft er in godsnaam bedacht
dat er naamvallen moeten in al die zinnen.
Van Nederlands breng ik niets terecht
het is dan wel mijn moedertaal,
maar in grammatica ben ik heel erg slecht.
Voor maatschappijleer schiet ik altijd in de stress
want als je je huiswerk niet hebt
moet je je melden, na de les.
Op Engels haal ik standaard een twee
dat komt allemaal door die lerares
met haar 'English only day'.
Bij CKV ben je gelukkig creatief bezig
alleen op de een of andere manier
is mijn inspiratie altijd afwezig.
Tekenen daar doe ik helemaal niets voor
en helaas rekenen ze je concentratie
in je cijfer door.
Bij economie staar ik een beetje uit het raam
ik wil wel opletten maar het is veel leuker
om te kijken naar vogels die achter broodkorsten aan gaan.
Biologie wil ik uit mijn pakket schrappen
want het lukt mij echt niet
om ook maar iets van genetica te snappen.
School, daar ga ik niet zo graag naartoe
misschien verklaart dat wel
waarom ik er nooit iets voor doe.
Tot slot wil ik nog even kwijt:
Ik wil wel wat vaker een uurtje vrij
het liefst elke dag acht tussenuren op een rij.

Te laat

Wat moet ik zeggen?
Wat moet ik vertellen?
Is er iets wat ik nog niet weet?
Ik weet alles.
Het is de moeite niet
om iets te zeggen,
want ik weet het.
Daarom hou ik van mezelf
dat wist ik natuurlijk al.
Maar ik zeg het nog maar een keer
Ik kan het nooit genoeg zeggen
want voor ik het weet, is het te laat.
En dat is het nu.
Te laat.
Het spijt mij
dat ik nooit heb gezegd
hoeveel ik voor mezelf betekende.
Nu is het te laat.
Ik kan het niet genoeg zeggen,
maar ik hoor het niet.
Ik hoor niets meer.
Zelfs mezelf niet.

Twijfels

 

Mijn blikt dwaalt in het rond
ik zie krijtstrepen op het bord
en bedenk
dat daar ooit iets belangrijks stond.

Al die dingen die in mijn dromen staan
laat ik dansen door het lokaal
waarna ik toch besluit
dat ik naar haar toe moet gaan.

Ik durf niet zo goed
nog maar drie minuten tot de bel gaat
het moet nu toch echt gaan gebeuren
anders is het straks te laat.

Langzaam pak ik mijn adem
en kijk op zij
ik wil van alles zeggen
maar ze kijkt al naar mij.