Woordevol

Als ik nu blader;
nog zoveel lege pagina’s voor me
en zoveel woorden in mijn hoofd.
Als ik straks blader;
Minder lege pagina’s over,
maar minder woorden?
Nee,
dat gebeurt niet in mijn hoofd.

Lees ook: (G)een verschil

Eline Vere

Schoolexamen II tekenen:



Bijbehorend gedicht:

Ik huilde,
wild stroomden de tranen
over mijn wangen
nergens een doekje
om ze op te vangen.

De woorden troostten me,
verdoofd zonk ik weg
in een wereld
waar ik andere grenzen leg.

Ik vluchtte in het verhaal,
maar dat zegt niet
dat ik niet meer
tussen mijn eigen dromen dwaal.

Inmiddels heb ik dit gedicht op 15 april 2012 voorgedragen op de Louis Couperus Genootschapsdag. Was enorm bijzonder!


Lees ook: literaire canon en Wie zal mij redden?

Je ziet er poëtisch uit vandaag

Getik van de tijd;
het is te vroeg
om te bellen,
te vroeg
om na te denken,
maar ik
ik ben het.
Het is te onschuldig
in zo'n wrede tijdreis.
Dus ik ga,
ik neem die trein.
Hopend de poëzie
met een gebroken hart
te rijmen.

Herinnering

Vandaag, Nationale gedichtendag, denk ik terug aan vorig jaar. Die mooie en koude dag waarop ik de gedichtenwedstrijd van de Bibliotheek te Groningen won. Hieronder nog een keer het gedicht:

Nachtspiegel

Ik hou van het donker
dan ga ik fietsen
lange stukken
over kale wegen
of door een bos
zonder lantaarnpalen
zonder licht, gewoon los
dan ga ik fietsen
dan zie ik eindelijk mezelf
ik hou van de nacht
omdat ik dan ben
aan wie ik overdag
wel eens heb gedacht.

Lees ook: Nachtspiegel

Actueel

Wat nou actueel gedicht?
Is dat een grap?
Een serieuze eis?
Mij lukt het niet
al ga ik er voor
op nieuwsreis.
Kranten lees ik niet
en de radio staat nooit aan.
Wat denk je wel
dat mensen van mijn leeftijd
serieus aan het actueel dichten gaan?
Nee geef mij maar
een nachtje zonder slaapgebrek,
want door alle eisen om me heen
is er niet eens tijd
voor een actueel gesprek.


Lees ook: literaire canon

Van papa, gevonden op mijn nachtkastje

Ik geef je poëzie
om in te lijsten
gedachten:
om de geest te polijsten
om dromen in wonderen om te zetten
om vrij te denken
om vrij te zijn
om zonder pijn
jezelf te zijn.


Lees ook: Van papa en Bundel

Vanaf het begin bewaard - Iris Kroes

In een onverwachtsheid
raakte zij de juiste snaar.
In een ontroerdheid
draaide iedereen zich om naar haar.
Daar zat het meisje met de harp.
Niemand kende haar,
maar haar stem
kwam als een engel
uit het Fryske doarp.

Leeft!

Ik vlieg
met losse armen
de toekomst tegemoet.
Ik droom wel,
maar waar ik terechtkom,
is iets wat er niet toe doet.
Hoofd in de wolken,
onderweg,
naar wie ik ben
en alles wat moet.


Lees ook : Vraagtekens laten staan

Hulpeloos lachend

De grond valt onder haar voeten
ze verdwaalt in zichzelf
in een vergeten dromenrijk.
Maar ook nachtmerries
vullen haar dagen -

om troost, durft ze niet te vragen.


Lees ook: Troosteloos

Mogen nieuwe werelden uit de toekomst opstaan

Wat zeg jij
over wonders?

Ze bestaan,
maar
dromen vergaan.

Wat ik zeg
over wonders:

Dromen kunnen niets beloven
behalve
als je blijft geloven.


Lees ook: Kwijtraken

Twijfeltalent

Een aanknopingspunt
in de zwevende klanken
van de kleuren aan de muur.
Goede voornemens vervagen
ik vlucht in mijn herinneringen,
luister naar mijn hart
en als ik mijn ogen open doe,
zie ik wat ik anders
nooit gekozen had.


Lees ook: Gesprek

Ik

Langzaam
zou mijn aanwezigheid
bijna verloren gaan,
zou ik oplossen,
niet meer bestaan.

Één moment
van sprankeling
spreekt elke onzichtbaarheid tegen.

Die ene blik
doet me genoeg beseffen:

Hier ben ik.


Lees ook: Blikken

Contactloos contact

De letters vouwen
zich om me heen,

omdat ik je mis.

De lieve woorden
nestelen in mijn hoofd,

omdat ik in de war ben.

De tranen tussen de regels
drogen mijn ogen,

omdat het me geruststelt,

zo ver weg ben je niet.


Lees ook: Verre wegen

Proberen niet cliché te zijn

Je hand vasthouden;
iets eens anders doen.
Nieuwe woorden
voor liefde bekennen,
van je houden.
En hand in hand
onbedekte dromen verkennen.


Lees ook: Mistige bergen in je gedachten

Geef mij maar verf

Mijn nieuwe dagboek had een voorkant nodig, dus had ik een excuus om me uit te leven.

Verliefd

Ik kan niet meer denken
alles is roze
en niet blauw of zwart.
Ik wil wel denken,
maar in dit licht,
denkt alleen mijn hart.


Lees ook: Verliefd

Examens

Draden van verwarring,
een web van chaos.
Vanavond ga ik vliegen,
laat ik stress los


Lees ook: Examens

Hoe makkelijk je iets niet doet

Een schaap blaat
hij roept ‘help’.
Een auto rijdt voorbij
en dan ziet hij mij.
Ik hoor weer:
‘help’.
Hij blaat,
niemand redt hem
Ik val langzaam in slaap.

Lees ook: Mijn broertje heeft een schaap gered

Gesprek

Onuitputteloosbare inspiratie

Een groot nadeel van er nog niet zijn
je kunt ook nog niet kwijtgeraakt
nog niet verdwalen in een bos
dat toch te klein is voor verdwalen,
in jezelf of in een ander, teruggevonden.

Niet bij alle seringen stilstaan om eraan te ruiken
niet staren naar een laatje pennen en denken
waarom staar ik naar een laatje pennen?
Naar iets anders kijken! Naar de spiegel rennen.

Je kunt ook nog geen zusjes hebben en ook geen broertje
en ook geen broer en ook geen honderd moeders hebben
en niet die vader van je, niet die vrienden.
Je kunt nog nergens blijven, niet van iemand dromen
en ook niet dromen van jezelf als je er nog niet bent.

Je zou het verschil niet weten tussen maandagmorgen
en donderdagavond. Als je er bent kun je een kraan
horen druppen op vrijdag terwijl je in geluiden ligt
van trein en straat en ademhalen.

© Tjitske Jansen, 2001

Hier hoef ik niets aan toe te voegen. Tjitske Jansen is sprakeloosmakend.