Oh, hoe het hoort

Oh mijn nagels vijlen, dat kon ik goed
oceanen van schilfers om jezelf in droog te leggen
het hoort je hoofd te luchten
maar ik bleef vijlen
om de zwarte randen,
te ontvluchten.

Voor wie ik sterven zou, die
was ik nog niet tegen gekomen
ik smeekte niet te schreeuwen
of om hulp te roepen,

tot ik ga staan

om te huilen om wie je bent geworden,
overal gesloten deuren
en de klok wil niet meer slaan.

Lees ook: Echt zijn

 

Na het feestje

Zij bleef zitten
verwilderd in de jurk,
haar neuzen kaalden
de zool sleet af.

Aflopen op het eind
is als omhoog vallen in de grond
op weg naar een andere wereld
dwars door de aarde is er geen weg terug.


Lees ook: Echt zijn

Shared Space

Poëzie

Sfeer, alsof er al niet genoeg gevuld moet worden
of mogen we een vraag stellen
echt, waar ben ik mee bezig, ja dan doe ik ook eens wat nuttigs
voici madame, vous aimez le monde, les gens, l’art?
Or is it just some fantasy?
verzinnen we het maar.
Soms denk ik het oneindige leven te hebben
gaat mijn oma dood
en lees ik mijn nieuwe lievelingsboek

- meestal valt er geen touw aan vast te knopen –

Al lees ik aan de andere kant
steeds dezelfde dingen in dezelfde krant.

Ik zou zuchten als ik de adem er nog voor had
al dat dromen en tegelijkertijd intellectueel discussiëren

ik vroeg mijn zusje praat mij bij
wij doen het over de jeugd van tegenwoordig
wat is de moraal van dat verhaal
op wie lijken wij, wat is onze maatschappij
de politiek gevormd met discokleuren
zonder smartphone zou je er niet meer bij horen.

Ik galm nog een beetje na in de waarheid van dit gesprek
kan ik offline nog bestaan

of is het afgelopen
zullen we alles alleen met de grootste moeite doorstaan.

Thuishoren

Wanneer het stil is, spreekt de aarde
ik vlecht mijn gedachten ineen
en adem de verhalen,

het is nu de tijd
om je voetsporen in de sneeuw te laten staan

dat je achterom kijkt, en weet
dat alleen jij het gelopen patroon begrijpt.


Lees ook: Dit is mijn naam

Dit is mijn naam

Ik ben een achtbaan zonder rails
mijn manen wapperen in de regen,
schreeuw de wind tegen.

Ik lees tien keer per dag mijn mails
ooit zal mijn mening niets meer wegen
niemand wil het weten, maar ik

ik ben niet gek,
alleen niet begrepen.
Lees ook: Uitzicht met een vooruitzicht

Het lezen over de relevantie van vriendschap en onveilige gebieden

Ik beschreef aan haar
wat ik al wist
en zij nog veel meer

ze was tenslotte toch ook de enige
in dat niemandsland van niemand en
waar alleen de muren me vertelden
dat ik er niet doorheen kon lopen

daar zag ik geen grenzen,
zij hield me bij elkaar
als het vasthouden aan de gedachte
dat je heus niet doodgaat wanneer
je weer moet relativeren - wat op relatief lijkt
zoals het internet, daar krijg je na één sigaret
al longkanker en een hartaanval van praktisch elke stijve spier.

Je lichaam is als een huis met vier muren om je te beperken

al zat zij echt onder mijn huid

alles wat wij weten
is toch ook maar irrelevant
als je leest over hoe besmettelijk liefde is
alleen maar door het vasthouden van je hand.


Lees ook: Ze is lief

Liebster Award

Genomineerd voor een Liebster Award door mijn lieve collega's van Boeklover!
Nou daar gaan we:

Regels

1. List 11 facts about yourself
2. Answer the 11 questions the blogger who nominated you left
3. Ask 11 new questions for those you nominate
4. Choose 11 bloggers with less than 200 followers to nominate
5. Go to each bloggers page and let them know about the award
6. Thank the person who nominated you and link back to their blog

11 feiten over mij
1. Ik heb 63 dagboeken.
2. Mijn lievelingsschrijver is Arthur Japin.
3. Ik heb een echte typ-machine waar de meeste van mijn gedicht hun oorsprong vinden.
4. Ik ben verslaafd aan tv-series; ik hou er nu ongeveer 14 bij.
5. Ik speel piano, maar dan wel alleen de clichés als Amélie en Yiruma.
6. Ik begin volgende week aan de vooropleiding van de kunstacademie in Groningen.
7. Ik drink thee het liefst de hele dag door.
8. Ik kan nooit te laat komen op afspraken.
9. Ik heb een kwart van ons huis in gebruik met mijn slaapkamer en atelier.
10. Ik ga in Amsterdam wonen na de zomer.
11. Mijn lievelingsschoenen zijn mijn turquoise Jeffrey Campbells.

De vragen van Katrien en Ellen

1. Fiets of OV?
Altijd met de fiets, want fietsen leegt mijn hoofd. Maar een studenten OV zou ik nu wel heel graag in mijn handen willen hebben. Want wat is het duur om even naar Groningen of Amsterdam op en neer te gaan. Het is immers wat te ver om vanuit dit Friese dorp naar zulke plaatsen te fietsen. 

2. Als je terug in de tijd zou kunnen reizen, naar welke periode zou je dan willen gaan?
Ik zou terug willen naar de prehistorie. Sinds ik de boeken van Jean M. Auel heb gelezen, lijkt het me ronduit fantastisch om voor een weekje mammoeten te slachten, bessen te plukken en in een grot te wonen. 

3. Welke krant lees je?
Ik lees vaak het Volkskrant Magazine. Met name de analyses van de boodschappenbriefjes vind ik leuk. Verder lees ik de Drachtster Courant en de Breeduit.

4. Wat studeer(de) je?
Ik ga Nederlands studeren aan de UvA volgend jaar! Op dit moment sta ik op het punt te beginnen aan de vooropleiding van de kunstacademie in Groningen. 

5. Zou je graag een regeringsleider zijn?
Als ik daarnaast nog zou kunnen schilderen, dichten enz. dan zou het me wat lijken. Ik hou wel van organiseren van beleid uitzetten. Alleen zou ik het fijn vinden als ik een van mijn vriendinnen voor alle economische vraagstukken kon inzetten. 
Hmm, ik denk dat ik dit wat te idyllisch zie. Nee, doe toch maar niet dan..

6. Naar wie kijk je op?
Ik kijk op naar al mijn favoriete dichters en schrijvers en Lana del Rey. 

7. Qwerty of azerty? (Het gaat over je toetsenbord)
Qwerty.

8. Online of in de winkel?
Online wat betreft muziek. Maar boeken haal ik toch het liefste uit de winkel. 

9. Welke grens wil je graag verleggen?
De grens van begrip. De grens van de mensheid. Ik zie zo vaak mensen, maar geen mensheid. Ik zou de grens willen verleggen tot meer begrip van mens tot mens, minder eigenbelang en meer liefde om iedereen om je heen van de ondergang te willen redden, is. (Welke ondergang dat ook maar mag zijn.)

10. Is je glas halfvol of halfleeg?
Overduidelijk halfleeg, ik heb mijn klaagmuren altijd hard nodig. 

11. Speel je een muziekinstrument?
Ik speel dus piano. Al mijn hele leven lang, al ben ik pas echt begonnen met oefenen toen ik van pianoles af was, na 5 jaar.

Mijn vragen

1. Wat is je favoriete kunstwerk?
2. Zomer of winter?
3. Met welke persoon zou je wel een dagje willen ruilen?
4. Wat stoort je aan deze maatschappij?
5. Ken je een gedicht uit je hoofd? Welke?
6. Heb je een theorie over leven na de dood?
7. Gevoel of verstand?
8. Tot hoe laat slaap je gemiddeld uit?
9. Heb je een verslaving?
10. In welke stad/plaats zou je het liefste willen wonen?
11. Diepste wens?

De mensen die ik nomineer
1. Leefjedichter
2. Wakkersgedichten
3. Lenjef
4. Suusschrijft
5. Svara
6. Zichtbaar Alleen
7. Lou
8. Irene Fieten
9. Meneer D
10. Geert masjinist
11. Sterre Kooi

In een vliegtuig kun je niet vluchten

De inkt loopt uit
op mijn buik stond een hart getekend

in het vliegtuig blies ik rondjes
van de tijd af
en van die herinneringen
ontbreekt alleen mijn lach.

De inkt loopt uit

en ik bedacht me ook
dat ik niet meer te redden val

als je valt
moet je toch vangen
om gered te worden.

Het zingen van mijn vlucht
klinkt als dode mussen,
steeds weer opgestaan uit mijn eigen as.

Ik wou dat mijn hoofd een achterdeur had
een waar ik zachtjes door weg kon glippen
als ik uitgeschreven was.

Lees ook: De as

Tussen het geschilferde behang

Tussen het geschilferde behang, leefde zij

ze droomde te leren vliegen, urenlang.

Lees ook: Uitzicht met een vooruitzicht

Een rondleiding door de vrijdag

Sommige dagen kleuren grijs waar het blauw hoort te zijn
of zijn de lakens gekreukt in de kast en gestreken op het bed.

Het gewei dat mijn lichaam draagt is moe
ik heb te hard geregend
of te weinig kleren aan gehad

sommige dagen smaken naar limonade

ik zing mijn naam
gekust worden door een vreemdeling
en mezelf Eva noemen
dat was het thema vandaag

sommige dagen voelen als trampolines
sommige zijn een verspilling van make-up
en sommige dagen
dan sterf ik steeds een beetje meer.


Lees ook: Het zijn die zomerdagen