woensdag 31 oktober 2012

Het is altijd wel ergens crisis

Hoe schrijf je dat
wat nog niet geschreven is,
dat dat dat
ik kan dat wel
maar ik dat nog niet niet.
Het schrijven op zich,
is best te doen,
maar er iets van maken
dat is het hem
hem hem hem
het rijmt niet eens op
dat.

Hoe schrijf je dat
wat nog niet geschreven is,

heeft het iets te maken met kennis,
met lauwe pis, nagedachtenis gemis,
scepsis, vuilnis, met walvis?

Vissen lijken me het aannemelijkst,
vooral gezien de rijmbaarheid;
Potvis, inktvis, pootvis, panvis, maatvis,
bakvis, aprilvis, egelvis, bruinvis, beenvis,
klipvis, schelvis, zaagvis, zeevis, vinvis
of toch maar gewoon
stoornis.

Hoe schrijf je dat
wat nog niet geschreven is

dat is hem:
een rijmwoorden crisis.


Lees ook: Noodhulp

maandag 29 oktober 2012

Voor alle depressieve tumblr meisjes



Aan de ene kant
dromen ze weg bij de
tienermeidenmuziek
klinkend door de sexy lippen
van One Direction.

Aan de andere kant
vallen ze in diepe dalen
in de vorm van foto’s, stukjes film
en wijze uitspraken
waarin ze elke mislukking in hun leven
dubbel beseffen.

Als je zoekt
dan vind je zoveel verdriet
bollende weegschalen door de
te lichte en gebroken zielen,
bekraste huiden
omdat ze in plaats van tranen
ook bloed wilden huilen.

De depressieve tumblr meisjes
zijn een soort apart
ze kanaliseren hun leven
door het op te delen
in duizenden foto’s van elkaar.

Iedere verloren ziel vindt daar
nog een restje leven
want verbonden door al dat verdriet
zijn ze tenminste daarin
niet langer alleen.

Lees ook: een redelijke tumblr interesse

dinsdag 23 oktober 2012

Het verschil tussen mens en dier



Ik zag een hert
eenzaam als ikzelf
dwalend door die stad
die zich, zoals ik zou willen,
uit de as herrees.

Het hert schrok
van de auto die mij verder bracht,
maar in zijn rennende lichaam
bleven de ogen stilstaan
de mijne verdiepten
we keken elkaar
gevonden in de enkelheid
een eindeloze seconde aan.

De tijdmachine stuurde me de toekomst in
waar het verleden op het platteland
nog steeds een rol bleek te spelen.

Het decor was een oude stal
de rode verf bladderde van de houten planken
en het stonk er
naar oude herinneringen
die nooit van mij kunnen zijn geweest.

De deur van de stal
onthulde het dode bewijs
van het verschil.

Ik keek het niet langer
als een gelijke in de ogen,
maar van boven
en zonder genade,

waar ons doel hetzelfde bleek,
was het maar één de overwinning gegeven

we wilden beiden slechts overleven.

dinsdag 9 oktober 2012

Schuldig

Soms vliegen lieveheersbeestjes voorbij
en vlinders

je bent me fluisterwoorden schuldig,
en liefde – in de vorm van het einde van de tijd,

door jouw ogen
blijven dingen zich steeds maar weer
herinneren in mijn gedachten.

Een kleine liefdesbrief
in mijn verdrietige licht.

Ik zag je niet aankomen
maar zie eens wat er van kwam.



Lees ook: Wereldliefde

vrijdag 5 oktober 2012

Uitzicht met een vooruitzicht



Ik wil je kennis laten maken
met een andere ik,
hoe zij mij vangt
voor ik gevallen ben.

Dat ik wakker werd en
mij afvroeg
hoe gelukkig het me zou maken
als die spleet
tussen de gordijnen me niet langer
aan zou staren,

Zij sloot hem
met de rits
die ook mijn ruggengraat sluit
en ik voelde me niet langer
bekeken.

Maar waar de kat
ze van de rails trok,
ontspoorde ik
in het opmaken van mijn bed
dat door woelen
niet langer als een huis voelde.

Dat zij wakker werd en
hoopte dat het
een andere nachtmerrie was,
maar ontdekte
dat daarin gisteren
niet langer anders is
dan vandaag.

Ik hervond mijzelf
in de stoffenwinkel
waar zij een nieuwe huid
voor mijn slapeloosheid kocht.

De kat omarmde mij voortaan
met krassen in mijn huid
zodat zij beschaamd op moest staan

om mij te leren
zelf de ramen open te doen.

Lees ook: Als ik de sloop zou beginnen

dinsdag 2 oktober 2012

Als ik de sloop zou beginnen

Ik mat mijzelf een moeheid aan
die zwaarder was
dan drie zakken aardappels
wat trouwens
onmogelijk mee te nemen is
op een wandeling
van de supermarkt naar huis
via het park.

Eenden lussen geen aardappelen
dus het park
moest ik voortaan overslaan.

Ik schilde me een ongeluk
en waste
met sponsjes en washandjes.

Maar de modder
bleef onverbiddelijk
mijn huid aan elkaar kleven.

Rigoureuze maatregelen zou ik nemen,
al zei ik dat alleen maar
omdat ik rigoureus
een mooiere vertaling vond
van hoe eenzaamheid
alleen de deur uit wil
als er aangebeld wordt, je
de deur open doet.

Mijn hart was een geheime tuin
met hoge muren.
Als ik de sloop zou beginnen
zou er veel verloren gaan,
maar kon ik misschien beginnen
met het rooien
van de aardappels.


Lees ook: Witte leugens

maandag 1 oktober 2012

Opening culturele seizoen

30 september 2012 - Hopper, Lawei



Cultuur, to the bone

Er vallen gaten
in het openen van allerlei deuren
sleutels zijn hun sleutelgaten kwijt
en de deurbellen geven geen geluid.

Het is een chaos
in het voeren van een gesprek,
je weet niet tegen wie je het hebt.

Overal over de vloer
andere lichaamsdelen verspreid
je eigen kun je niet vinden,

maar bij het zien van zoveel keus
denk je-
ach, zo’n nieuwe arm staat me vast,
of een mooiere neus.

Je bouwt jezelf een nieuwer lichaam
met meer functies en meer aanwezigheid.

En dan,
als het startschot wordt gegeven,

begin je te bewegen
een nieuw seizoen roept je lichaam tot leven.



Lees ook: Gemeentedichter