Nostalgie

Een tuin met melancholische bomen
waar je wenend je jas ophangt
losse briefjes,
en je dagen afstrepend op kopieerpapier.

Vogels op de ramen tekenen,
meneer met lange grijze haren
hij hangt vandaag dieper door zijn knieën
weet ook hij het dan niet meer,

ik wou niets zeggen
want waar ik thuis was, huist een ander
nu voor even
en wacht de tijden af

we cirkelen rond
nietsvermoedend
tot we hier hangen

met onze takken glimlachend gegroeid
op de grond.

Lees ook: Afscheid nemen kan ik niet

Groeien

Zal ik jong zijn
de kus ademen
graven bezwerven en
de glimlach puur bederven

niet veel later kon ik zien
wie wat had gedaan
waarom niemand zou blijven
leek iedereen zonder dag te zeggen
weg te gaan

welke woorden namen mij in de mond
lieten me geloven
de aarde is-
de tijd is rond

laat me los,
ik zal wel zijn
eerst onbevangen, en later
bestaand uit nostalgie en verlangen.


Lees ook: Waar de schuld begint

Kunstroute

                                 

Ik heb het over jou

Staccato als het werende onweer
doelloos de tocht als het ware een
mond op mond beademing geven
het is warrig in mijn mist, en wie ik heb gemist

mijn voeten landen zelden op de grond
wervelend vraagt het antwoord me
de eenvoud nogmaals uit te leggen.

Er komt niemand op de thee
en niemand neemt koekjes mee.

Lees ook: Wie heeft de angst bedacht?

Erg lang zal het niet meer duren

B&W GIFs

Mag ik toch wel eens

Verdwaald als ik ooit was
mag ik toch wel eens
op mijn plek vallen,
de spijker op z’n kop slaan
de vangrails zelf opvangen,

of is het minder eenvoudig
de tijd niet zou houdbaar
en is de kleur op mijn wangen
al maanden over datum.


Lees ook: Op niveau

Cirkels

En ik ga vrolijk door met het maken van filmpjes



Zie ook: Als ik de wereld uit zou moeten schrijven

Misplaatst

Kippenvel

Mijn huid huilt in gladde oppervlakten
niet van angst voor onbekende ziektes, vreemdelingen,
de dood en andere dingen.

Waar ik niets van weet
hoef je ook niet te zeggen.

Dat mijn skelet meer tijd krijgt
om punten aan mijn bot te vijlen,
het door de huid heen prikt
en op kippenvel lijkt.


Lees ook: Lesjes

Licht dans ik

Wat is het met die schoonheid

ze wil gezien worden en moet
beter zijn dan jij

de schep brak in het zandkasteel dat
mijn nieuwe huis moest worden

in mijn lichaam moet ik wonen

zou het niet veel eerlijker zijn
lelijk te moeten sterven.