Poëzie op de fiets

 

Op de fiets

Ik kijk nog één keer om,
maar ze ziet me niet.
Ze heeft me nooit gezien.
Ik laat mijn trappers draaien
en sla op de vlucht.
Mijn haar wappert in de wind.
Ik denk niet aan haar.
Ik wil niet aan haar denken.
Onbeantwoord.
Ze geloofde me niet.
Ze wilde me niet geloven.
Nu fiets ik hier alleen.
Ik fiets door de bergen en dalen
en probeer zo
mijn eenzaamheid in te halen.

Dictee

Lange en ingewikkelde zinnen
die, niet te vergeten,
met een hoofdletter beginnen.
Zonder blikken of blozen
dicteert ze alles met om de paar woorden
een korte adempose.
Regelwoorden, weetwoorden
ze buitelen één voor één door m'n kop,
maar ik schrijf ze allemaal (hopelijk foutloos) op.
Ik kom even niet op dat ene woord
en raak helemaal uit m'n concentratie
door een jongen die alweer de les verstoort.
Nu ben ik volledig de kluts kwijt
ik gluur heel eventjes opzij
en zie dat mijn buurvrouw net afkijkt bij mij.
Vlug ga ik elke zin nogmaals na
en check of ik geen ernstige fout bega.
Oh, iedere zin eindigt met een punt
dat is net zoiets
wat je zomaar vergeten kunt.
Hopelijk heb ik nu alle moeilijkheden doorzien
en schrijft de lerares straks
boven aan mijn blaadje een dikke tien!

Stapelgedichten

De dag van de waarheid
de schaduw
het onzichtbare licht
op de vlucht
voor de dag van morgen.

Vandaag was het open dag in de openbare bibliotheek in Drachten. Het thema was poëzie en samen met mijn moeder heb ik elke activiteit gedaan. Het was een heerlijke middag!

Er was een wedstrijd die uit drie delen bestond:

• Het maken van een stapelgedicht. Die van mij zie je hier boven. Heerlijk toch, dat je door de bibliotheek loopt en met titels van boeken een gedicht maakt?


• Het raden van luisterboeken. Je kreeg vier korte fragmenten van boeken te horen en dan was het de bedoeling dat je de voorlezer en het boek herkende.


• Poëzie op de fiets. Het maken van een gedicht in een hele mooie riksja die in de bieb stond. De titel of de beginzin van je gedicht moest zijn: 'op de fiets.'

Het stapelgedicht hier onder is gemaakt door een medewerker van de bibliotheek, deze sprak me wel aan.

Schrap me

Floor Veldhuis mijn lieve blogmaatje en klasgenoot, heeft dit gedicht tot stand laten komen. Op haar blog had ze het volgende geplaatst:"Dimitri Antonissen werkt als chef nieuws bij de Belgische krant “Het laatste nieuws”, ‘s avonds pakt hij een viltstift om woorden uit de krant weg te strepen en zo de poëzie uit de artikelen te redden."
[www.leefjedichter.nl]

Betrapt

Vloeiend en snel
mijn pen vliegt over het papier.
Ik hoor de stem van een vriendin:
'Het is fijn om een schrijver te zijn.'
Plots, een hand op mijn papier
'geef dat maar even hier.'
'Nee nee nee meneer!'
en ik pak mijn papier weer.
Hij mag me dan wel betrappen
maar niet me mijn dagboek afpakken.
Ik wil iets anders doen dan huiswerk
zonder dat iemand dat ziet,
maar helaas begrijpen de meeste leraren dat niet.

Verloren stranddag

Arm kind, arm kind
haar haren los in de wind.
De hete zon op haar huid,
niets wat op verdriet duidt.
Ogen met twinkelingen
en tranen vol glinsteringen.
Ze had nog niet in de gaten
dat haar liefde haar had  verlaten.
Kijkend naar haar lege hand,
besefte ze
dat ze alleen was gelaten
alleen op het strand.

Onzeker

Ik kijk er in
mysterieuze bruine ogen.
Ik heb lief
dat weet hij niet.
Ik zwijg
en vertel het hem.
Hij snapt het niet
terugstaren
of snapt hij het wel
knipogen.
Ik kijk er naar
mijn onzekerheid.

Sinterklaas

Het is al september dus bij ons zijn de lootjes voor Sinterklaas 2010 weer getrokken. Ik snap niet waarom we dit jaar zo ontzettend vroeg zijn, maar goed.
Dit lijkt me wel een goed moment om een Sinterklaasgedicht van 2008 hier te plaatsen. Mijn vader heeft het voor me gemaakt, het cadeau was wierook.

Het merkwaardigste dat Sint
in lange tijd ervaren heeft
is een meid van 14 die nog
in de jaren 60 leeft!

Hoe bestaat het toch dat muts
zo de weg is kwijtgeraakt
dat zij ronddoolt in een tijdvak
dat zij nooit heeft meegemaakt!

Kijk haar nou eens gaan: de hippie
kleren shabby, haren los
onderweg (niet naar de kapper)
maar naar de paddo's in het bos!

Sinterklaas is zelf langharig
maar hij wil graag even kwijt
dat hij niet voortdurend omkijkt
en graag meegaat met zijn tijd!

Beste muts, toen was toen
en de muziek van toen was leuk
maar wat moet een jonge meid
zoals jij, met ouwe meuk!

Muts droomt zichzelf een studie
of een baantje in de pop
dat gaat lukken, zegt de Sint
maar geef die oude dromen op!

Neem een voorbeeld aan de Sint
die waait met nieuwe winden mee
kijk, vanavond gaat de Sint
bij Amy Whinehouse op de thee!

(Dat is thee, zegt de Sint, goddank
met een scheutje sterke drank)

Aan mijn lerares

Gebogen over mijn schrift
verberg ik mijn huiswerk
en mijn net bedachte gedicht.
Ik wil niet dat er iemand
zonder te vragen
met zijn neus tussen mijn woorden belandt.
Dus als u dit per ongeluk leest
dan heb ik strafwerk
dan ben ik er geweest.

 

Vriendschap

Vereeuwigd voor altijd
mooi.
Met mijn eigen sleutelbos
teder.
Letters gekrast in het hout
'vriendschap'
om nooit meer te vergeten.

Blikken

Mijn ogen dwalen
ze schieten een meeuw neer
die achter het raam
op broodkorstenjacht was.

Als blikken konden doden.

Mijn ogen schrikken
ze ontmoeten de jouwe
die al lang de mijne zochten
en die nu eindelijk opspringen.

Één blik zegt meer dan duizend woorden.

Mijn ogen kijken terug
onze blikken kruisen
jouw ogen houden ze vast
ik ben dol op jou
en ik zeg het je

zonder blikken of blozen

ik hou van jou.

Lesuur Nederlands

De lerares laat ons werken
zelf werkt ze op haar laptop.
Mijn wangen zijn rood
van het intensieve niets doen.
Het is warm in het lokaal
het getik van schoenen,
het gekraak van een stoel.
Achter het raam vliegen meeuwen
vechtend om elke broodkorst.
Ik zit hier maar
en kijk om me heen.
naar de normale dingen
van een Nederlandse les
en bedenk
dat ik me hier prettig voel.
Na vijf minuten
gaat de bel
iedereen staat op
en weg is mijn gevoel.

 

Bankje

[gallery orderby="title"]

Ik zit hier, alweer.
Op hetbankje
in het bos
met nog steeds
gemiddeld 6 bomen
naast me.
De modder
op mijn schoenen
is geen spat veranderd.
Dankzij dezelfde grassprieten
en de bramentakken
weet ik niet meer
wat ik in het bos
wou vergeten.
Ik zit hier, alweer.
Op het bankje
in het bos
en laat al mijn gedachten
los.

 

Economie huiswerk

Hallo meneer,
ik weet het niet meer.
Zeg meneer,
ik doe het wel voor de volgende keer.
Nee meneer,
ik heb het niet, alweer.
Oh meneer,
dat huiswerk
dat doe ik niet meer.

 

Slapeloosheid

Mijn hoofd zit veel te vol
mijn gedachten slaan op hol.
Mijn ogen zijn zwaar
kwam die slaap nou maar.

Gepest

Ze kijkt voor zich uit
haar losse haar
hangt naar beneden.
De zon valt op haar wang
haar blik maakt me bang.
Ze denkt ergens aan
haar gevoelens gaan maar
ze sluit zich volledig af.
Waarom staat ze daar toch?
Daar leunend tegen de muur?
Ik pak haar hand
ze zegt
'Ik probeer te bedenken
waarom mijn leven er is'.

 

Oorlog

Nooit wil ik me meer zo voelen als toen
die ene dag
die alles veranderde
die dag vol verdriet
iedereen die verloren ging
ze staan allemaal in mijn hoofd geschreven
als ongrijpbare beelden.
Nooit wil ik meer zoiets zien
en toch
bladeren mijn gedachten terug
naar die ene dag
die als een zwarte bladzijde
in mijn herinnering voortleeft.

4 gedichtjes

Soms blader je wel eens door de krant
en kom je dingen tegen
en vind je die wel interessant.
Je knipt ze uit met een schaar,
bedenkt er een gedichtje bij
en klaar.

Dag stad, dag leven
ik ga
ik vertrek
op mijn eigen houtje
op mijn vélo
met de koffer
met de bril.
Dag stad, dag leven
ik ga alles
ergens anders beleven.

dit gedichtje ^ staat in de Doe Maar Dicht Maar bundel 2011

links
rechts
mijn gevoel zegt daarheen
mijn gevoel zegt hierheen
ik weet het niet
ik ook niet
laten we stoppen
laten we op de kaart kijken
we weten het:
rechtdoor

Jouw woorden doen me verdriet,
want ik versta ze niet.
Fluister ze in mijn oor
misschien dat ik ze dan hoor
toe herhaal nog een keer
herhaal het keer op keer en weer
Laat je woorden dansen, klimmen en rollen
tot ze mijn oren uit tollen.
Zeg het nou
zeg
'ik hou van jou'

Onbeantwoord

Opvallen

Bonk bonk bonk
zwaar zijn ze allemaal.
Bonk bonk bonk
gaan ze door het lokaal.

Klik klak klak
hoog zijn ze allemaal.
Klik klak klak
gaan ze door het lokaal.

Stap stap stap
gaan ze door het lokaal.
Stap stap stap
loop gewoon normaal.

 

Draaien
dansen
dollen
mijn jurk
bolt op
bolt tolt rolt
opstijgen
opblijven
mijn armen
zwaaien draaien graaien
zuchtend
vluchtend
los ik op.