Niet echt tot rede te brengen

Ik wil je niet missen
vegen van je schaduw
zie ik als mijn silhouet.
Je had ogen van glas
ik keek er doorheen.
Jouw tranen
vullen de slapeloze nachten
van mijn bed.
Toe, leef voor mij
ik weet wat je hebt.


Lees ook: verre wegen

Om op te dweilen

Hoofd boven het water
of water boven het hoofd houden?

Doornroosje zonder prins

De dag is nog te moe om
met mij op te staan.
Gevangen,
in de verwarde lakens van slaap,
lig ik te staren
naar de nutteloosheid
van al die uren in bed.

Wanneer is die dag
dat ik het goede been
weer aan de grond zet?

Lees ook: Witte muren om het bed

Bosfietseling

Het duurt even,
maar dan kom je
in zo'n ondenkbaar ritme.
Meedeinende bomen
en wegslingerende paden.
Jezelf verder dragen
met je voeten
door de wandeling dwalen,
en dromen
in miljoenen gedachtelagen.


Lees ook: Nachtspiegel

De kroning

Ik keek in de overvolle kast

Van geen betekenis
al die
meer dan te veel
woorden.

Wie leest ze nog?
Welke herinnering
wil ze bewaren?

Vijftig dagboeken
met elk
een vervlogen tijd.

Hoe haal ik haar in?
Is de betekenis kostbaar
en schrijf ik schatten
in elke volgende zin?


Lees ook: Dagboek

Een goudvis in een groep zwaardvissen

Niemand kent de ernst van mijn tranen
hoe glashard ze in mijn wangen snijden
en hoe diep ze naar beneden vallen.
Niemand kent mij,
de niemand in mij.
Ik blijf maar schrijven
in poëzie komt gevoel vrij.

Lees ook: Dagboek

 

Ik wou dat ik een zeemeermin was, dan kon ik in bad slapen

Ik wil je opvouwen

Dromers hebben realisten nodig
om niet te ver weg te zweven.
Realisten hebben dromers nodig
om van de grond te komen.

Vlinders

Ik voel je fluisteren,
jouw adem in mijn buik.
Daar dwarrelt het heen en weer,
alsof het vlinders zijn.
Af en toe ontsnapt er een
dan vang jij die op met liefde
en fluistert die weer terug
in mijn buik.

Lees ook: Liefdesblad

Witte muren om het bed

Alsof ik dacht
dat ik al mijn zorgen
maar genas,
daar liggend in mijn bed
en het wit
van de muren las.



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lees ook: Wil degene die op mijn pad komt nu opstaan?

Fluistering

Doe eens onverwachts,
maar ga niet bungeejumpen
zonder elastiek,
want zo rekbaar is het leven niet.


Lees ook: Vraagtekens laten staan

Opgepast!

Op jezelf passen,
is dat zoiets als
jezelf aan de lijn doen,
want loslaten is te gevaarlijk?
En dan ook zo'n bordje bij de deur:
Pas op voor... jezelf?

Lees ook: onuitputteloosbare inspiratie

La fille au verre d'eau

Tegelijk bolde de wind onder het tafellaken
waardoor de glazen gingen dansen.
Mijn wangen zijn breekbaar
en mijn ogen vol met water.
Ik zou willen dansen,
wijn in mijn glazen zien klotsen,
triomfantelijk lachen
en bedenken:
jij bent niet van glas
jij kunt tegen het leven opbotsen.


Lees ook: Wie zal mij redden?

Op niveau

Lezen naar ergens hier ver vandaan,
dat geeft licht
en laat je wegzweven
om later zachtjes
weer te landen
in de ongeschreven regels
van je eigen bestaan.

Lees ook: Liefde voor lezen

Toneelspelende scène

Door mijn ogen,
door de muur.
Monotoon verklaren de zinnen
de onzichtbare diepten
achter de wand,
ik hou ze achter de hand.

Zachtjes kun je me aaien
ik zal huilen
en zichtbaarheid zaaien.


Lees ook: De nacht zal tranen drogen