Een laatste lesje

Uit angst voor de tijd
praten we over het weer,
de liefde, het leven
en nog veel meer.

En altijd
bevat geen tijd.

Uit angst voor de grens aan alles
beleven we hoe alles verglijdt.

Het leven is geen eindeloosheid.

Lees ook: Leven

Make-up loos

Ze was zo eenzaam
ze dreef op wolken
pratend met sterren
en de maan.

Zachtjes fluisterde ze haar naam
niemand kon het horen,
maar voor haar
was het een bewijs

van haar bestaan.


Lees ook: Ik

Dacht je, achterover in het gras

Ik ben al dagen onderweg en nog steeds niet thuis
ik dwaalde rond van herfst naar winters weer
en wilde weer de warmte van een huis
en ik rechtte mijn schouders telkens
als het me te zwaar viel
en ik viel achterover in het gras
achterover in het gras

en nacht werd dag en dag werd nacht
dat vond ik echt zo goed bedacht
ik wachtte af, verwachtte dat
de pijn van nergens thuis te zijn
een klein beetje werd verzacht
terwijl ik daar lag in het gras
alsof ik dacht dat dat genas
als ik mijn zorgen hier vergat
een klein huisje in m'n hart vond
en er verder niet bij stil stond
dat ik er eigenlijk niet omheen kon
of kan

want ik viel achterover in het gras
en zag wat het belangrijkste was
m'n leven draait als dag en nacht
was dat niet wat zo prachtig was

licht werd donker en weer licht,
dat vond ik echt zo'n mooi gezicht
en keer op keer op keer weer hoopte ik dat
dat dan het gewicht een klein beetje kon verlichten
want ik wilde wat ik miste niet echt missen
wat ik voelde niet echt voelen maar ik wist dat
ik me vergiste als ik dacht dat ik daar liggend in het gras
ineens een beter leven had
en ik heb zo lang gedacht dat de dagen simpel waren
als ik steentjes raapte waar ik kon
totdat het me te zwaar werd en dan leegde ik
m'n zakken ik vergat waarmee ik zat
dat was totdat ik me bedacht dat als je al je tranen inslikt op een dag....

© Eefje de Visser

Te veel cadeautjes

Ik wil stoppen
de tijd
aan zichzelf te geven.

Ik wil ophouden
de liefde
aan een ander te geven.

En ik wil voorkomen
mijn leven
per ongeluk weg te geven.

Lees ook: Gevoelig als glas

Langs elkaar heen

Vergeef de tijd,
sta stil
of verstrijk.

Glazen ogen
waarin ik mezelf zie.

Maar ik,
ik ben de tranen op haar wangen,
de armen om  haar op te vangen,
de liefde om naar te verlangen

Vergeef de tijd
en vertel mij

de waarheid.


Lees ook: Ze is lief

Optimisme

Lees ook: Stoepgedichten

Gevoelig als glas

Dag scherven,
dag geluk.

Mijn handen
scheurden met rood
de kalender stuk.

Morgen zal het anders zijn,
maar vandaag is scherp

scherper dan de zon
die er toch al niet was
scherper dan glas
dat toch al gebroken was
scherper dan mijn hart

dat niet meer te lijmen was.

Lees ook: Wie zal mij redden?