woensdag 29 september 2010

Poëzie op de fiets

 

Op de fiets

Ik kijk nog één keer om,
maar ze ziet me niet.
Ze heeft me nooit gezien.
Ik laat mijn trappers draaien
en sla op de vlucht.
Mijn haar wappert in de wind.
Ik denk niet aan haar.
Ik wil niet aan haar denken.
Onbeantwoord.
Ze geloofde me niet.
Ze wilde me niet geloven.
Nu fiets ik hier alleen.
Ik fiets door de bergen en dalen
en probeer zo
mijn eenzaamheid in te halen.

1 opmerking: