Poëzieavond

Eindelijk was het dan 28 juni, de dag van de, deels door mij georganiseerde, poëzieavond. Ik ga niet alle mooie dingen in woorden uitleggen nu, dan had je er maar bij moeten zijn, het was namelijk een heerlijke prachtavond! Het was nog onzeker of we naar buiten konden in verband met het onweer, maar we hebben het wel gedaan.

Wat ik hier wel wil laten zien, zijn een aantal gedichten van de avond. Zelf heb ik de volgende gedichten voorgedragen: In gesprek met mezelf, Maandag, Altijd maar, altijd maar denken.

Samen met Floor heb ik een dialooggedicht voorgedragen. We hadden nog wat stress om wie het af zou maken en of het af zou komen. Maar een paar uur voordat de avond begon, kreeg ik een mailtje waar het gedicht in stond:

Sanne: Jij bent elke zondag zakelijk brak, op de bank met een wibraweekendpak
Floor: Maar wat doe jij dan hele zondagen lang? Te kauwen op dropjes en te knutselen op je behang!

 Sanne: Ik slaap nachten vol en geef toe aan vermoeidheid als ik gaap
Floor: En ik ben dat meisje bij geschiedenis, je weet wel… die valt altijd in slaap 

Sanne: Een chaos van chaos stresst tussen ons in
Floor: een drukke wereld zonder eind of begin

Sanne: minpunten, pluspunten, kwaliteiten en kwantiteiten
Floor: accepteer het maar, zonder te verwijten 

Sanne: wie ik ben
Floor: en wie jij bent

 Sanne: en wat we samen zijn
Floor: wie zijn wij? En wat als je aan ons twijfelt? 

Sanne: dan zijn we nog steeds wij
Floor: want ieder kent z’n kracht, ieder kent z’n zij 

Sanne: en van alles verbindt ons met elkaar
Floor: totdat de handen en woorden in één vallen 

Sanne: maar dat zal nooit gebeuren
Floor: want ons wij is nou eenmaal nooit klaar.

Een grote verrassing was het gedicht van mijn wiskunde leraar. Hij heeft een sonnet voor/over me geschreven:

In het sonnetje

Zeg kennen jullie Sanne van Balen?
Haar kamer is vast beladen met prijzen
Ze won al veel bekers, veel geld en veel reizen
Ze draagt ook vaan voor in stampvolle zalen

Ze brengt dan een menigte geheel buiten zinnen
De mensen, ze zingen en dansen en raken bezopen
Je ziet bij zo'n optreden ook veel groupies rondlopen
Die komen na afloop de kleedkamer binnen

Ach, ik zou willen dat ik het kon
Maar dat niveau zal ik niet halen
Voor mij geen drank, drugs, seks, acrostichon

En ook deze avond geen finale
Men geeft de bloemen en de boekenbon
Toch altijd weer aan Sanne van Balen 



Op deze foto zie je het fluistergedicht; gedicht doorfluisteren en dan horen wat er van overgebleven is.