Literaire Canon

Een actueelheid
zwom niet
door mijn daglicht.
Ik las Couperus
en verdween tussen
de wijzers van de tijd.
Tranen van melancholie
verdorden mijn wangen,
de krant wapperde
in de tocht onder de deur.
Ik las twee woorden
naast mijn boek,
nieuwe gedachten
vlogen in het licht
van de morgenzon,
ik was niet meer alleen,
Couperus als iets actueels,
hopelijk
de literaire canon.

Lees ook: Beschouwing