vrijdag 13 januari 2012

Ik

Langzaam
zou mijn aanwezigheid
bijna verloren gaan,
zou ik oplossen,
niet meer bestaan.

Één moment
van sprankeling
spreekt elke onzichtbaarheid tegen.

Die ene blik
doet me genoeg beseffen:

Hier ben ik.


Lees ook: Blikken

10 opmerkingen:

  1. Bestaan is aanwezig zijn
    aanspreekbaar en onafgewogen
    reageren op onrecht en scheefgroei
    Contact met anderen ongeacht de mening
    Protesteren, proberen te veranderen
    Hopelijk is het besmettelijk
    Laat je niet in carantaine plaatsen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. zet deze maar in je Best Of ...... serie!!!
    Prachtig!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. sterk werk dame!! ppfoe
    doet me een beetje denken aan die laatste korrel licht in The Nwever ending story...

    mooi!

    gr enrico

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Niemand hoort mij.
    Woorden vallen in losse letters uiteen,
    Zodra ze mijn lippen verlaten.
    Ik praat enkel tegen mezelf.

    Door ze op te schrijven,
    Veranker ik de letters.
    Woorden gevangen op papier.
    Alleen lezers weten van mijn bestaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. [...] op een gedicht van Dichtgezicht. Share this:Vind ik leuk:LikeWees de eerste om post te waarderen. By masjinist • Posted [...]

    BeantwoordenVerwijderen
  6. [...] ook: Ik Share this:DelenVind ik leuk:LikeWees de eerste om post te [...]

    BeantwoordenVerwijderen