maandag 5 maart 2012

Ik dwaal daar nu zo'n beetje

Steentjes rapen langs de horizon
druppels van het zachte water
vallen in de aarde.
Op de paden
bewaar ik in mijn broekzakken
de golfjes van mijn gedachten
niet geloven dat het kon.
Dit is nu hoe ik mezelf volg
vergeten na te denken
aan de horizon.

Lees ook: Momentje

3 opmerkingen:

  1. Laat op je weg
    Naar de einder
    Af en toe
    Een steentje vallen
    Kun je de weg
    Terug vinden...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Onderweg in de voetsporen van haar schaduw


    in haast kniediepe broekzakken draagt zij
    versteende traantjes plus haar wel en wee
    als onrustig golvende gedachten mee
    ze loopt niet nadenkend de horizon voorbij



    Graag gelezen, Sanne.
    Lenjef

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ooh deze is prachtig! Ik ga 'm op mijn muur hangen in mijn kamer!

    BeantwoordenVerwijderen