Eindeloos dobber ik maar. Mijn handen slaan de kant los, ik verlies elke roeispaan, mijn gedachten lopen stuk. Heen en weer gaat het bootje in mijn hoofd. Ik probeer te zwemmen, maar er is niemand die op je 17e nog in zwemvleugeltjes gelooft.
ik staarde naar het zwarte water in het slootje Wilde naar de overkant Ik zong over de yellow submarine mcCartney zei: "stap in" En dat dat deed ik We gingen kopje onder toch kwam ik droog weer boven En zwaaide naar mijn jeugd aan de andere kant...
ze dobberde stuurloos over hoge golven zonder kompas in het midden van een enorme waterplas onbereikbaar ver van ‘t veilige oevergras hulp roepen had geen zin daar ze er helemaal alleen was
ik staarde naar
BeantwoordenVerwijderenhet zwarte water
in het slootje
Wilde naar
de overkant
Ik zong over
de yellow submarine
mcCartney zei:
"stap in"
En dat dat deed ik
We gingen kopje onder
toch kwam ik droog
weer boven
En zwaaide naar
mijn jeugd
aan de andere kant...
Alleen in het centrum van uitdijende ringen
BeantwoordenVerwijderenze dobberde stuurloos over hoge golven zonder kompas
in het midden van een enorme waterplas
onbereikbaar ver van ‘t veilige oevergras
hulp roepen had geen zin daar ze er helemaal alleen was
Graag gelezen, Sanne.
Lenjef
Verdrinken schijnt een mooie dood te zijn...
BeantwoordenVerwijderenMaar dat zeggen drenkelingen,
die de laatste paar slagen onder water,
niet durfden te maken.
Geert.
[...] ook: Onuitroeibaar Share this:DelenVind ik leuk:LikeBe the first to like [...]
BeantwoordenVerwijderen[...] ook: Onuitroeibaar Share this:DelenVind ik leuk:LikeBe the first to like [...]
BeantwoordenVerwijderen[...] ook: Onuitroeibaar Share this:DelenVind ik leuk:LikeBe the first to like [...]
BeantwoordenVerwijderen