donderdag 1 maart 2012

Troost is water dat je opdweilt

Als ik het niet meer weet,
stel ik een vraag
Zoiets als:
Wie ben je nog
als je alles vergeet?

Of simpel:
Hoe was je dag vandaag?

Maar liever hoor ik
van jou, dat je klaagt:
Ik heb je gemist

En:
Ik kom je troosten,
zonder dat je er om vraagt.


Lees ook: Wil degene die op mijn pad komt nu opstaan?

2 opmerkingen:

  1. Kon ik je de troost maar bieden...
    Een kopje koffie samen naast elkaar
    Niet tegenover, dat botst zo
    Contact bij wederzijds goedviden
    Een hand, een blik,
    Een steuntje in de rug
    Een moment vol...
    Belangstelling

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ontroostbaar…


    het is beter
    troost
    proberen te geven dan te hoeven krijgen

    vaak veranderen woorden het ritme van het hart
    bemoediging is altijd gekleurd met verdriet en smart

    praten
    kan soms helpen
    als je weet wanneer je weer moet zwijgen


    Graag gelezen, Sanne.
    Lenjef

    BeantwoordenVerwijderen