Hoe kun je ongedwongen beleven
dat er iets meer is
of niets minder
dan wat je voelt
in het onverloren moment?
Mijn vangnet
vangt geen moment
het juiste gevoel
dat iedereen kent.
Zo’n gevoel van;
dromen die haalbaar zijn
en liefdes die oneindig zijn.
Mijn net
blijft zich verstrikken in zichzelf
in elke knoop
verbergt zich weer een levensgeheim.
Ik verdwijn in die oneindigheid
van hoop
om ook
eindeloos gelukkig
te zijn.
Het leven glipt door het net
BeantwoordenVerwijderenBoet het fijnmaziger
en je kunt kleiner geluk vinden
Heel mooi verwoord!
BeantwoordenVerwijderen