De wind en ik
spraken dezelfde taal.
De wolken en ik
vochten hetzelfde gevecht.
en altijd viel ik als regen neer.
De kapitein
trok zijn laarzen aan
en dreef weg.
De tijd tikte in zijn glas
ik sprak de wind,
vocht de wolken,
maar hij verdween aan de horizon
en ik spoelde aan.
Diep verborgen
liggen onze zielen
wij zijn van de oceaan.
Lees ook: De stervende dichter
Wat verschrikkelijk mooi.!!!
BeantwoordenVerwijderenBen je een schipperskind?
Gelukkig ben je
niet klein gebleven
met wat zand
en schelpen
opgeraapt
Met een speeelgoedscheepje
in een fles gedaan
Tentoongesteld
ergens op een plank
Nee ik kan je lezen, horen
misschien gewoon tegenkomen
op straat of langs de vloedlijn
heyyyy Ivar! thankss, nee ik woon in een niemandsland tussen bomen en fietspaden. Maar ik HOU van de zee. Mij kun je overal vinden
BeantwoordenVerwijderenEen zeenimf
BeantwoordenVerwijderenze voelt zich één met de eeuwige wind
met de golven, het natte zand
de schelpen aan de waterkant
diep in haar jonge hart is ze een zeekind
Graag gelezen, Sanne.
Lenjef
[...] ook: Schippersmeisje in de storm Share this:DelenVind ik leuk:LikeWees de eerste om post te [...]
BeantwoordenVerwijderen[...] ook: Het schippersmeisje in de storm Share this:DelenVind ik leuk:LikeBe the first to like [...]
BeantwoordenVerwijderen[...] ook: Schippersmeisje in de storm Share this:DelenVind ik leuk:LikeBe the first to like [...]
BeantwoordenVerwijderen