Ik volg je
met ansichtkaarten
over elke zee
door alle landen.
Huilend open ik post
flessen druipen leeg
mijn hart loopt over
de inkt spoelt weg.
Hoe kleurloos het hier is
ik besef
dat ik je mis.
en missen
is zo’n staat
zo'n staat van zijn
van melancholie.
Maar de zomerdagen
waaien mijn gemis mee
ik val achterover
op mijn rug
De wolken strijken strak -
je komt terug.
Lees ook: Het schippersmeisje in de storm
In de mist
BeantwoordenVerwijderenweet ik je aanwezig
Je brult je tranen
bij een boei
zodat schepelingen
gespaard worden
de schepen zijn verbrand..
Is het niet: waaien mijn gewis weg? Ook om de laatste twee strofes.
BeantwoordenVerwijderen[...] sommige dagen voelen als trampolines sommige zijn een verspilling van make-up en sommige dagen dan sterf ik steeds een beetje meer. Lees ook: Het zijn die zomerdagen [...]
BeantwoordenVerwijderen[…] Lees ook: Het zijn die… […]
BeantwoordenVerwijderen