Ik ben ongewoon zeventien
met alles erbij.
De vader hield haar handen in het park
ze waggelde volgzaam met zijn eendjes mee.
Vandaag ben ik alweer zo zeventien
een herontdekking van tijden die rondcirkelen.
Maar toen zat de vader al in haar hoofd
ze vocht de woorden die haar verboden werden.
Morgen ben ik nog steeds even zeventien
een achteloosheid van wie je ooit was.
En daarna keek de vader haar nog eens aan
ze zag die ogen als de hare in dezelfde kleur.
Nu ben ik meer dan gewoon zeventien
hij groeide haar als iets moois om te zien.
Lees ook: about
Geen opmerkingen:
Een reactie posten