donderdag 6 december 2012

Proberen

tumblr_mdrsemuGIg1r87i11o1_1280

Wanhopeloosheid is ook zo’n woord
dat ik zou kunnen schrijven
waar ik voor eeuwig
in zou kunnen blijven

volkomen opgaan in dat verdriet
want ach jongens,
wie kent mij nu nog niet?

Lees ook: Verdronken in een gevaarlijk cliché 

4 opmerkingen:

  1. Wanhopeloosheid...
    Lijkt mij een doolhof waarin je altijd een uitweg ziet, zonder de uitgang te bereiken. Nooit een seconde rust; om wanhopig van te worden.
    Literair een mooi einde, ik krijg er de kriebels van...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Om bekender te worden
    moet de boodschap
    grenzen over
    Helaas zijn het spreeuwen
    of merels en
    die vliegen niet zo ver
    Trekvogels dat zou
    beter werken
    zij gaan van Oost naar West
    en Noord naar Zuid
    Schrijf eens met
    een ganzenveer...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wanhopeloosheid. Mooi woord, maar eerder blijmoedig berustend. Anderen zouden wanhopig worden, maar ach, het is maar een uitkering. Ik heb mijn warme deken nog, en mijn doffe glimlach, niet opgepoetst, maar hij is er.

    BeantwoordenVerwijderen