Wat ik wou zeggen weet ik niet meer,
wat ik wilde weten vrees ik niet meer
de kunst het niet te vertellen
zwijgen in de macht je taal te verstaan
om die vervolgens te vergeten
toen ik leerde lezen, schrijven
toen was het gedaan
overschaduwd door enthousiasme
brak het laatste tijdperk aan
steen verandert nooit meer in ijs
mijn lichaam warmt zich op
ik kan mijn eigen verleden herschrijven
maar het wereldse glipte tussen mijn vingers door
ik ben de fractie van een verworpen document
ik ben niet in staat te vechten
gelukkig was het al nooit aan mij, om hier te blijven.
Lees ook: Blijf anders nog even
Prachtig! Vooral 'ik ben de fractie van een verworpen document'.
BeantwoordenVerwijderendankjewel, wat lief om te horen!
BeantwoordenVerwijderen[…] Lees ook: Zo gaat het toch […]
BeantwoordenVerwijderen