Zeebeving

De nacht van de zee
een tsunami van verdriet,
snikvissen en snotkoraal.

Niets mocht vluchten
de maan zong liedjes
in haar bange oor.

De aarde schokte
en schreeuwde
de mens, ze verloor.

Nu, zoveel maanden later;
één blik terug op die
onnatuurlijk natuurlijke nacht
als ik dan over mijn wangen veeg,
geen rotsen in de branding,
een zee loopt nooit leeg.

Lees ook: Schippersmeisje in de storm