Toen ik nog in cirkels dacht
in bed lag
en met de kruik mee huilde;
Toen de adem op mijn huid lag
me kusjes gaf
en de kleur van de lakens bevuilde;
Toen ik niemand anders, dan mezelf was
Toen braken cirkels als gevallen glazen
in mijn gezicht,
regende het witte schilfers
van gescheurde lakens en vergeten vriendinnen.
Toen verloor ik
grip, onbegrip, begrepen
en wie ik voor mijzelf hield.
Lees ook: Onuitroeibaar
Heel mooi. Heel erg herkenbaar.
BeantwoordenVerwijderenHopelijk vind je een ander
BeantwoordenVerwijderendie er voor jou is
Zelf kunnen maar
juist samen doen
is veel leuker
Hoepelen met elkaar
zeggen tegen anderen:
"Kom in de kring!"
san, prachtig
BeantwoordenVerwijderen[...] Ik kom uit mezelf vandaan: ze zal me zijn, ik ben haar bestaan. Lees ook: Toen werd alles begrepen [...]
BeantwoordenVerwijderenHeel heel erg mooi ♥
BeantwoordenVerwijderen[...] Lees ook: Toen werd alles begrepen [...]
BeantwoordenVerwijderen