Ik zwaai nog
mijn ogen spreken de herinnering
huilen kan niet meer
de toekomst komt er aan
Ik moet lopen
zonder handen – gewoon los
ik zwaai nog,
mijn liefste vriendin.
Daar ga ik,
op mijn pad vind ik
een nieuwe begin.
Lees ook: Afscheid nemen kan ik niet
Iedere stap
BeantwoordenVerwijderengeeft richting
Meer stappen
vergroot de afstand
Nog tastbaar
met uitgestrekte armen
Zichbaar tot
het verdwijnpunt
aan de horizon
Of veel eerder
...bij de hoek
van de straat
hier krijg ik het helemaal warm van!
BeantwoordenVerwijderenen voor je het weet loop je los en besef je niet meer dat je los loopt.
BeantwoordenVerwijderen