dinsdag 7 augustus 2012

zelfs al was je nog geen verre vriendinnen

Ik hoorde laatst
voor niet elke begrafenis
behoef je een uitnodigingskaart
langskomen op de kof
voor het leed van de ander
jezelf laten beseffen|
alles wordt ooit stof.

Maar gek leek me dat toch
gratis naar binnen, doen alsof
zelfs al was je nog geen verre vriendinnen
het betwijfelt mij,
voor wie leven we dan nog?

Lees ook: De as

3 opmerkingen:

  1. Zo is het precies Sanne!
    Mooi verwoord, dat gevoel.
    hartelijke groet,
    Boudewijn

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gratis koffe,
    misschen een broodje
    Voor een handdruk
    een knikje
    Beseffen we de dood
    leed verdeelt
    over meerdere schouders
    ----

    ...op zich misschien wel goed,
    maar waarom doe je zulks?
    Inderdaad voor de koffe en dt broodje..?
    Of wil je het eed echt delen?
    Je zadelt de familie op met de vraag:
    "wie was dat meisje? ze gooide wel een bloem? "

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Gelach rond de rouwtafel


    de dood
    verbleekt zonder pauze
    dagelijks ontelbare gezichten

    sommige zie je in kleur op overlijdensberichten
    er om treuren kan men geen mens verplichten

    soms zijn het
    in het hart onbekenden
    waarnaar men traanloos de blik kan richten


    Heel graag gelezen, Sanne.
    Lenjef

    BeantwoordenVerwijderen