Het verschil tussen mens en dier

Ik zag een hert
eenzaam als ikzelf
dwalend door die stad
die zich, zoals ik zou willen,
uit de as herrees.

Het hert schrok
van de auto die mij verder bracht,
maar in zijn rennende lichaam
bleven de ogen stilstaan
de mijne verdiepten
we keken elkaar
gevonden in de enkelheid
een eindeloze seconde aan.

De tijdmachine stuurde me de toekomst in
waar het verleden op het platteland
nog steeds een rol bleek te spelen.

Het decor was een oude stal
de rode verf bladderde van de houten planken
en het stonk er
naar oude herinneringen
die nooit van mij kunnen zijn geweest.

De deur van de stal
onthulde het dode bewijs
van het verschil.

Ik keek het niet langer
als een gelijke in de ogen,
maar van boven
en zonder genade,

waar ons doel hetzelfde bleek,
was het maar één de overwinning gegeven

we wilden beiden slechts overleven.