en vlinders
je bent me fluisterwoorden schuldig,
en liefde – in de vorm van het einde van de tijd,
door jouw ogen
blijven dingen zich steeds maar weer
herinneren in mijn gedachten.
Een kleine liefdesbrief
in mijn verdrietige licht.
Ik zag je niet aankomen
maar zie eens wat er van kwam.
Lees ook: Wereldliefde
je blijft me ontroeren
BeantwoordenVerwijderensteeds als ik je lees
en waar en wanneer ook
die jongen in mijn
oude hart
je kust hem wakker
dank je wel
Woorden kriebelen
BeantwoordenVerwijderengelijk mieren
in mijn brein
Vinden langzaam
hun weg
naar arm en hand
de inkt waard
Bewaard tussen kaft
Voorgedragen
gezongen
komen ze ook
bij anderen
over de lippen
Beeldend omschreven, mooi.
BeantwoordenVerwijderenVerstuurd vanaf mijn iPad
Op 9 okt. 2012 om 09:18 heeft Dichtgezicht het volgende geschreven:
> >
Hier zitten mooie dingen in. Je bent me fluisterwoorden schuldig vind ik prachtig, dat en liefde vind ik jammer. Eigenlijk vind ik vooral het begin mooi, het einde van de tijd ook nog wel. Daarna veranderd de toon, wordt het beschouwender en minder direct. Jij bent mij schuldig ligt bij mij. Door jouw ogen licht buiten en lijkt een poging een rechtvaardiging te vinden. Het is denken in plaats van voelen.
BeantwoordenVerwijderenZo. Dat allemaal in het kader van mooi betekent niks.
Dankje voor je reactie! Stel ik op prijs! Zo heb ik het inderdaad wel opgezet; die breuk van denken & voelen, ik kom dat vaker tegen en wil het niet negeren in mijn gedichten.
BeantwoordenVerwijderen