donderdag 28 februari 2013

Oh, hoe het hoort

Oh mijn nagels vijlen, dat kon ik goed
oceanen van schilfers om jezelf in droog te leggen
het hoort je hoofd te luchten
maar ik bleef vijlen
om de zwarte randen,
te ontvluchten.

Voor wie ik sterven zou, die
was ik nog niet tegen gekomen
ik smeekte niet te schreeuwen
of om hulp te roepen,

tot ik ga staan

om te huilen om wie je bent geworden,
overal gesloten deuren
en de klok wil niet meer slaan.

Lees ook: Echt zijn

 

2 opmerkingen:

  1. Nagels bijten
    van angst of spanning
    geeft grip op
    loze momenten, verveling
    Vuil kan geen vat krijgen
    kieren ontbreken
    Geen rouwranden,
    zwart aan je handen
    Op de rand van het leven
    zwaai je naar de leegte
    en keert toch om
    Het groeit weer aan
    ruwen en lakken!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tot je gaat staan en in opstand komt.
    Tegen neergang en verdriet.
    Om alles wat je achterlaat.
    Nu wil het nagelvijlen even niet.
    Je bent onrustig.
    Je moet gaan.
    Er is geen houden aan.
    Het barst uit alle voegen.
    De toekomst grijpt je aan.
    Let my people go.

    BeantwoordenVerwijderen