Dit gedicht schreef ik voor de opening van de expositie Tien van het kunstenaarscollectief Reflexyz.
Ik geef je tienen voor vandaag
speld je haren aan muren vast
zeefdruk je in glas
kijk of je in een lijst past.
Ik neem je mee in mijn hoofd
fluister de vervreemde zinnen.
Laten we hier samen staan,
de vergezichten vooruit.
De glazen kunnen klinken,
glimlachen zich bedrinken.
Zonder jou hier
keken ze niet om zich heen,
waren bomen geen papier
bleven stenen gewoon steen
was de toekomst blootleggen
de onbeantwoorde vraag
dus ik,
ik geef je tienen voor vandaag.
Super! Je schrijft zo mooi! Ik hoop dat mn Nederlands ooit zo goed wordt dat ik jou gedichten kan vertalen naar Noors :)
BeantwoordenVerwijderenmooi
BeantwoordenVerwijderen