Ik kocht een legging
niet om me voor te stellen
dat ik nog leefde
Juist om te zien, hoe ik als stof
over de wereld zou vallen
iedereen die ik ken, kon omarmen
het gelijkstaan aan dood
zat in die legging,
ik liep er in rond
en hing aan de draden van het theater
wachtend tot het licht aan zou gaan
of het doek zou vallen
de invloed is voor je begint al bepaald
je kunt je begin niet eens kiezen
om te ontaarden is geen wonder
dat de bloempot zolang de vorst heeft overleefd
dat is het wonder.
Lees ook: De Koekenpan
echt een wonder van een gedicht!
BeantwoordenVerwijderenIk moet het nog ongeveer 70 keer lezen, dan krijg je ook mijn reactie
BeantwoordenVerwijderenHet meisje en de dood.Het leven is theater. De legging dat ben jij. Stoffelijk. Je beleefd de wereld als een theater, het maakt niet uit waar. Het theater zit in je. Je bent een toneelstuk, een drama,.., een dichter. Die bloempot zet alles mooi op een rijtje. Zo ken ik Sanne weer. Met beide poten in de klei. Een kind van de aarde die probeert naar verten te komen die voor ons onbereikbaar zijn.
BeantwoordenVerwijderenHet mooie vind ik vooral dat ik het je hoor zeggen. met een zekere aarzelende vanzelfsprekendheid.. Ik zou je door elkaar willen rammelen en zeggen dat het allemaal onzin is.
Maar dat zou zonde zijn. Dichten voelt zo goed..iedereen zou het moeten kunnen, dan hadden we vast een betere wereld
wieger, wat ontzettend waar. Ik voel me nu ook wel lichtelijk door elkaar gerammeld. Al heb ik toch liever dat het geen onzin is, onbereikbaarheid is een kracht. Het houdt je dromen in stand.
BeantwoordenVerwijderenWe hebben ook wel een mooie wereld, je moet alleen wel weten waar je moet kijken.
[...] Lees ook: Ontaarden [...]
BeantwoordenVerwijderen