Ik vraag mij af
of er in het zijn van ons, ook meerdere wezen bestaan
kinderen die verdwaalden, in liefde van de bovenste plank
plank, waar ik mijn schoenen bewaar
de dozen met geheimen, sleutels voor mijn deuren.
Ik vraag mij af
of ik het wel ben, die in mijn lichaam zich voortbeweegt
normaal gedraag ik mij, maar ben ik mij
want in mij verdraag ik alleen de wezen,
ik ben het kind
dat zelfs met ouders, de weg niet vindt.
Lees ook: Wie heeft de angst bedacht?
Ach meisje lief! Blijf schrijven alsjeblieft. Jouw vragen, jouw gedachten, ik herken ze ten diepste in mijn ziel. Ik lees je zo graag en kan niet laten dit tegen je te zeggen. Op het moment lukt het 'dichten van gedachten' mij niet. Ben teveel aan het overleven zogezegd. Maar laat me jouw zielsroerselen weten! Dank je wel. Het helpt mij te groeien naar nog meer mens-zijn.
BeantwoordenVerwijderenprachtig san echt heel mooi. ik snap je helemaal.
BeantwoordenVerwijderenWie zijn we?
BeantwoordenVerwijderenMet hoevelen
in een lichaam
Ben je wezenlijk
steeds dezelfde
onderweg,
of in ontmoeting
Van moment tot moment
.... Je speelt een rol en soms kies je er voor
een ander te zijn.
Ik ben gedwongen een andere rol te spelen,
beperkt verder, leert me dat
Gelukkig niet weemoedig
energiek verder...
Er zijn dingen die je niet meer kunt, nooit zal doen
Kalm bewegen, overwegend bewegen en anderen
uitleggen waarom leidt tot volop genieten!
Jouw geschiedenis is vast mooi om te weten...
Je haalt er krachten uit.
Positief 2013
ik zit na te denken over meerdere vertaling van het woord lief, maar jij bent er obviously veel beter in Boudewijn, dankjewel!
BeantwoordenVerwijderenDankjewel Ivar, ik wens jou heel veel goeds en poëtisch toe voor 2013!
BeantwoordenVerwijderenthans Kir!!
BeantwoordenVerwijderenDit mooie gedicht van jou deed me denken aan een spinsel dat ik vele jaren geleden geschreven heb, Sanne.
BeantwoordenVerwijderenEen beeld in de spiegel
Ik ben wie ik ben.
Welke kracht drijft het schrijven van de balpen?
Het verstand zegt vaak andere dingen dan het hart.
Toch huizen ze beiden in hetzelfde lichaam, zij het elk in een kamer apart.
Starende naar een spiegel met de blik op jezelf.
Hoeveel wezens zie je dan, acht, tien...elf?
Misschien kijk je naar het kind van jouw ouders.
Zie je een zwak mens of een atleet met sterke schouders.
Naargelang de stemming van het gemoed
is het telkens een ander beeld dat je ontmoet.
Elke 'ik' is een kracht zonder spiegelbeeld
die het gevoel en denken van zijn drager bespeelt.
Als een onvervangbare materieloze harde schijf
woont deze ik in het brein met het hart als buitenverblijf.
Zeg 'ik', wie denk je dat gij zijt?
Alles en niets, zelfs geen stofje in de ruimte van de stervende eeuwigheid.
Vriendelijke groeten,
Lenjef
dat is ronduit ademloos prachtig in zijn betekenis. Verstand - gevoel blijft ook altijd rond mij spoken. Mooi, dankje!
BeantwoordenVerwijderen[...] Lees ook: Polijsten [...]
BeantwoordenVerwijderen[...] Polijsten [...]
BeantwoordenVerwijderen