Markeerpunt
Ik wil de deur open doen met nieuwe bloemen
de beste wensen voor alle ongelukkige mensen
Wat denken we nou
we markeren de tijd
die zo gemerkt elk moment beperkt.
De drempel is al ingesleten van onze voeten
hier, in de tekst die we soms vergeten
horen we toch stemmen;
een nieuwe bladzijde aanbreken,
zo zonde van het wit
als er eenmaal pen op zit.
We moesten de contouren alweer
willen inlijven,
maar laat de zinnen
we gaan beginnen.
Lees ook: Nieuwjaarsgedicht
Geen opmerkingen:
Een reactie posten