Niet alleen een nieuwe burgemeester, ook ik ben 'nieuw'. Afgelopen maandag heb ik mijn contract getekend om voor twee jaar de taak van gemeentedichter in te vullen.
De kans om een brug te slaan tussen de nieuwe burgemeester van Smallingerland, Tjeerd van Bekkum, en de (nieuwe) gemeentedichter wilde ik niet voorbij laten gaan.
Tijdens de feestelijke raadsvergadering legde Van Bekkum de eed af en vervolgens mocht ik hem mijn gedicht voordragen.
Vanaf vandaag heb ik de Gemeentedichter pagina leven in geblazen. Hierop zal ik alle gemeentegedichten verzamelen.
De burgemeester en de gemeentedichter
Tjeerd van Bekkum,
ze zag hem eens lopen
op twee benen in een rustig tempo
denkend aan het Smallingerland.
Dag meneer, ze groette hem
hij zei hallo.
Maar beide verzonken in twee werelden
waartussen een brug wordt gespannen
van het land van dromen.
En later -
Heb je het al gehoord,
gezien misschien
of gelezen in de krant
BreedUit stond het er in,
zelfs meerdere keren.
Nee, zei ze;
ze is te dromerig
voor heel veel dingen
voor begrip van politiek
voor inzicht in getallen
in het betalen van belasting
of lintjes knippen
en glimlachen bij een of ander belangrijk ding.
Hoe afwezig ook, alleen is ze niet
ze is alleen te dromerig.
Tjeerd van Bekkum,
klikte met ons land,
aan de wandel met als rugzak
een droom die als thuiskomen voelt,
of als loten uit de loterij.
Hij past tussen
commissarissen, notarissen,
ambtenaren, afgevaardigden,
wethouders, en zelfs ouders.
De personificatie van De Kroon op Smallingerland
open oren, open ogen
gericht op tijdeloosheid en dynamiek.
Zij las boeken van Willem Elsschot, waarin hij schreef:
“Tussen droom en daad staan wetten in de weg”.
Tjeerd wandelt op de weg van wetten.
En zij, zij wandelde weg
met Elsschot onder de arm, ze wilde alleen zijn
en rustig overdenken
wie een gemeentedichter nou eigenlijk is.
Hij maakt van droom daad
en zij van daad droom,
daarom is hij de burgemeester
en zij de gemeentedichter.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten