Nieuwjaarsgedicht

1 januari 2013



Ongewist

Omdat er toch een eind zal komen,
aan elk verhaal
ongeacht geschreven in welke taal

dit boek is zijn laatste bladzijde voorbij

tweeduizendtwaalf wil steviger ingebonden
in onze kast gegrift staan.

Wat leren we van een wereld die niet is onder gegaan
wat doen we met de kennis
de weet, dat we nog altijd bestaan.

Leren we de vloer aan te vegen
met onze eigen waanbeelden,
onze angsten voor de onbekende toekomst
en de grens die nu is verlegd,

geleefde woorden wegen zwaarder
blijven langer in elk geheugen ongewist staan
de twaalf is toe aan een boekenkast
je kunt haar nog wel openslaan,

het einde van dit jaar werd een kwestie van geduld
je voelt het nieuwe verhaal beginnen
al is tweeduizenddertien nog in haar nevelen gehuld.