maandag 3 september 2012

In een groot hart past ook niet alles

Op dagen
als eergisteren en overmorgen
denk ik meestal niet na.

Op vandagen
ben ik er wel,
maar geïsoleerd dagdromend,
passief als een pdf-bestand; alleen lezen.

Onverzadigbaar,
het voelt als het stoppen van een waterval
met je blote handen

ik huil ondrinkbaar zout.



Lees ook: Verdronken in een gevaarlijk cliché

3 opmerkingen: